لیلای لیلی

2012-02-01T09:17:00.003-05:00

من می خندیدم. فکر میکردم: "هوپبس رومانتیکز!". به همه ی آنهایی که بی آنکه هرگز عاشق باشند خیال می بافتند که می شود عاشق شد و عاشق ماند ... و خیال می بافتند بی آنکه بدانند که باید همه چیز را رها کرد تا تو را داشت ... و عشق برایشان آن اسب سپیدی بود ... پاک و یکدست و مهربان که می آمد و همه چیز را دگرگون می کرد و در تلاپ تالاپ سمش این یکنواخت گاهی خاکستری و گاهی رنگ رنگ همیشه تابناک می شد.

من به انها می خندیدم ... با کمکی تحقیر ... من که از سالهای سال پیش آنچنان دلبسته ات بودم که گذشته و اینده و بودن و نبودن و خوب و بد برای نه رنگی داشتند و نه معنایی ... که انچه که باد در همهمه ی گله برایم می آورد هرگز نمی توانست خلل کوچکترین وسوسه ای برای بازگشت را در من پدید آورد . من که می دانستم که دوست داشتنت چیزی نیست از بودن و با هم بودن و دلپذیر بودن و شیرینی ... شاید تنها واسطه ای است برای رها کردن و گذشتن ... برای رها شدن ...
من که تو را و هر آنچه را که دوست می داشتم بازنهادم و تنها چیزی را که برایم ماند،‌یعنی خودم را -بیهوده و در هم شکسته- برداشتم و تن زدم به فاصله.

ساده تراست برای او که عشق را آرزو می کند .. با آن بازی می کند مثل دختر کوچکی که عروسکش را تر و خشک ی کند و عروسش می کند و برایش رویا می بافد و اسب سفیدی و شاهزاده ای کنارش می گذارد ... و از اینهمه زیبایی و شادمانی و آینده و امنیت خوشحال می شود ... اما هرگز ان یک قدم را -ان یک را که باید رهایش کند- که خود را به آن بسپارد ... که دوستت بدارد ... تو را. بی آنکه تو حتی نامش را به یاد آوری ... ی طنین صدایش را ...
ومن به انها می خندیدم که آن تلخی و آن تنهایی را که با تو آمده بود و بارفتنت با من ماند نه نمی دیدند ... نه می فهمیدند ... و نه می خواستند. جهیزیه ی از یک عشقِ در گذشته.

من در زندگی ام کمتر آدمی را دیدم که رو در رویت بایستد، در چشمانت مستقیم نگاه کند و بگوید:‌ "دوستت دارم!"
می دانم اینجا و آنجا پر است از آنها که زمزمه می گنند:‌ ؛«دوستم بدار! ... دوستم بدار!» و آن مخاطب ناپیدا حتی ماهیت ندارد. رویایی است گرمی بخش. رویایی که یک قباله،‌خانه یا ماشین یا ازدواج، پشتوانه ی موجودیتش می شود ... مطمئن. به دست آمدنی. ماندنی.

***

می بینی؟ بعد از همه ی سالهایی که گذشتند ... تو مانده ای. و من

من همچنان اینجا می نشینم. با هر انچه که من و تو را به هم پیوند می داد. من هنو دوستت دارم بی آنکه بخواهمت ... و دختر بچه هاهای همیشه بر تن غروسکهاشان لباس سپید می پوشانند و از چیزی رویا می بافند که شاید هرگز نخواهند دانست که چیست.

2012-01-30T10:13:00.000-05:00

يادم رفت به ابليس بگويم كه هر چند بار هم كه در چاه افتاده باشي، هر چند که به روشني بداني كه ته چاه كجاست و چه ها آنجا هست و آن یک چيزي كه نيست، افتادن در آن را -باشد حالا پريدن در آن را- ساده تر نمي كند ... ان بال بال زدن پروانه ها در دلت در مدت زمان فرو افتادن ... و دردي را كه در ته چاه دهانش را برايت گشوده است.

يادم رفت به او بگويم دانستن از درد نمي كاهد ... كه از بيخودي.

2012-01-28T10:13:00.000-05:00

تو تغيير نكرده اي گمانم... منم كه توانايي دوست داشتن آدمها را از دست دادم.
كي فكرش را مي كرد

2012-01-27T10:19:00.000-05:00

بچه های کوچک در عینی که دوست داشتنی اند، هیولاهایی هستند. برای کوچکترین چیزی ممکن است گریه کنند و پا به زمین بگویند ... گاهی به هیچ منطقی به راه نمی آیندد ... موقع رفتن همیشه ناآرام می شوند و نمی گذارند لباس بپوشانیشان ... موقع بازگشت خسته اند و نق نق می کنند و کلافه ات می کنند.
بچه های کوچک خیلی خوب نمی خوابند .. در دل شب باید گوش به زنگ باشی تا اگر ناآرام می شوند بهشان بپردازی ...
بچه های کوچک خسته و عاصی ات می کنند اما همه ی همه ی مشکلاتشان را به جان می پذیری بی اینکه فکر کنی راه دیگری وجود دارد .. با عشق.

همین است که حالا خبر مرگ هر یک فرد .. یک مرد یا یک زن برایم هزاران برابر گذشته دردآور است ... وقتی بمبی در بغداد «دست کم» هشتاد نفر را می کشد یا در یک عملیات مسلحانه «حدود» پنجاه نفر کشته می شوند ....
من حالا بلافاصله به بچه هایی فکر می کنم که انتظارشان به سر نمی رسد و پدر یا مادرشان دیگر هرگز به خانه نخواهد آمد.
حالا به بچه های فکر می کنم که نق نق ها و بی تابیشان را کسی نیست که با عشق و گذشتی که فقط والدین می توانند از خود نشان دهند تحمل کند.

حالا اینروزها اخبار گوش نمی کنم. دیگر نمی توانم سر هر ساعت خبر بچه هایی را بشنوم که برای همیشه از عطوفت و مهر مادر یا پدرشان محروم می مانند ...در این جنگها و ناآرامی های تمام ناشدنی ... بی اینکه کوچکترین کاری از دستم برآید.

2012-01-26T11:48:00.002-05:00

لازم نیست به او بفهمانی که چرا دیگر در زندگی ات،‌در قلبت یا در کنارت جایی ندارد ...
جایی ندارد.
بی خیال قضاوتش ... و قضاوت همه شان باش.
بگذر.

2012-01-22T19:46:00.002-05:00

خوب است شايد
كه به گذشته بارگشتي نيست
شايد اگر بود
پاك كن را بر مي داشتيم
و آن داستانهاي عشقي بي انجام و دردناك
دوستي هاي منقضي شده
بوسه هاي بي هدف اينجا و آنجا
يك شب داغ پر هوس بي فردا
جنيني را كه نطفه اش بسته نشد
آن روز رفتن
آن اولين روز ديدار
اين همه را پاك مي كرديم
و به جايشان چيزهايي مي گذاشتيم
كه معناي معيني دارند
معنايي به تعريف امروز
و چيزهايي مي گذاشتيم
كه رنگي از درد نداشته باشند
بوسه ها، فشردنهاي دستها در نهاني، گريه هاي شبانه
همه و همه شايد مي رفتند
و طرح يكنواختي مي ماند
به قامت امروز

خوب است شايد
كه به گذشته بازگشتي نيست
و اين طرح گسترده و رنگ رنگي كه امروز ماست
همين است كه هست
همين كه هستيم

*این یک شعر نیست.

2012-01-19T16:41:00.003-05:00

هنوز با خوشخیالی یک پیغمبر برگزیده ی آن یگانه اللهِ ولله فکر می کنم که این همه هجرتی بیشتر نیست و روزی به شهرم بازخواهم گشت و به مردمش.
هجرتِ ناخواسته کش می آید و کش می آید و این مهاجرت پردرد شکل می پذیرد.

چه هست که برای یکروز برگشتن ... نه سفر ... برگشتن به تهران نمی دهم ...
همه چیز را. جز پسرم.
جز یاشار یوسف.

ابراهیم نیستم.
هجرتی در کار نیست.
و مهاجرت به سر نمی آید... نخواهد آمد ... نه این برای که من هستم. نه برای این تو هستی.
در خودمان به تبعید می مانیم. به عشق ... و به درد.

2012-01-17T07:49:00.001-05:00

چاره در فراموشي بود.
دير دانستم. و دور ... كه داغترين و دردناكترين يادها در تكرار سالگردهاشان نخ نما مي شوند ...

. من هرگز رو برنگرداندم ... اين همه را يكجايي كنار راه نگذاشتم تا بار ساليان تنهايي و درد هجرت را كم كنم ... نه ... همه را با خود اوردم ... گام به گام ... روز به روز .... و تلخ و سرگشته و ناگزير و نادانسته در نهر روزها و ماه هاو سالها آنقدر تار و پود خاطره ات را بر سنگ تكرار كوبيدم كه از هم گسيخت و اين نخ نمايي شد كه هست.

چاره در فراموشي است.

بيست و هفتم بهمن يك سال دور

2012-01-11T13:13:00.005-05:00

تماس می گیرد. از همه ی روزهای ماه آن یکروزی زنگ می زند که پدر یاشار صبح امده است پیش ما -به واسطه ی تغطیلات کریسمس- تا سه نفری با هم صبحانه بخوریم. گوشی را بر می دارم و -ناخودآگاه آهسته تز از معمول- می گویم:‌ سلام!
می گوید که نگران بوده است. که خواب مرا دیده است. که هر چه زنگ زده نتوانسته است مرا پیدا کند. که عکسی که برایش فرستاده بودم خیلی از دور بوده و اینکه بد نیست بیشتر به حالش توجه کنم. می گوید: «لاغر شده ای!»

می گویم که برای اینکه پیدایم کند باید به موبایلم زنگ بزند. که من تلفن خانه را نه تنها جواب نمی دهم که هر هفته پیغامها را بدون شنیدن پاک می کنم. که دوباره چاق شده ام و دوباره باید ٰرژیم بگیرم و ورزش کنم. که عکس از نزدیک برایش نمی فرستم چون زشت هستم. که سعی کرده ام با او تماس بگیرم اما موبایل لعنتی اش همیشه خاموش است. می گویم: «فکر کردم بالاخره رفتی!»

می پرسم:‌«عاشورا-تاسوعا خوش گذشت؟» با لحنی چنان خندان و خبیث که هردو می خندیم. مطابق معمول دعوایم می کند به خاطر خبث طینتم.

به پدر یاشار که می پرسد می گویم با کی صحبت می کنم و -ناخودآگاه- می روم به اتاق خوابم و در را می بندم و بی قید می نشینم روی تخت. حرف می زنیم. یاشار یوسف در را باز می کند: «یایا Cream Cheese می خواهد!» می گویم که برود از بابایش بخواهد که به او صبحانه بدهد. پای تلفن معذب می شود. عذرخواهی می کند. و توضیح من که مهم نیست و چیزی برای پنهاان کردن نیست فایده ای نمی کند. دستپاچه خدا حافظی می کند.

بیرون می آیم و همینطور که میز صبحانه را می چینیم پدر یاشار یوسف می گوید: «دیدم آهسته تر از معمول حرف می زنی ... باید حدس می زدم!» و می خندد که :«شما دوتا چرا دست از سر هم بر نمی دارید!» و به من می گوید که رهایت کنم. می گوید: «لیلا رهایش کن!»

می خندم. رها هستی. از من. از خودت و تعاریف خودت برای خودت ... من نمی دانم و راستش دیگر مهم هم نیست. به لحن بچه مدرسه ای های درس نخوان و متقلب می گویم: «من رهاش کردم به خدا .... به خدااااااا!»
می خندیم.

2012-01-10T12:53:00.000-05:00

من مرتب تمرین کردم ... تمرین سکوت
برای آدمی مثل من ... سکوت کردن در مقابل چیزی که ازارم می دهد ریاضت است.
ولی من هرگز دشمن نمی دارم ... آنچه را که دوست نمی دارم.
گمانم برای همین است که تنها هستم.

2012-01-10T10:13:00.002-05:00

نمي توانم از بين لباسهاي رمستاني پسرانه چيزي براي ياشار انتخاب كنم ... و اين اولين بار نيست. من نمي توانم بفهمم چرا لباسهاي دخترانه همه رنگارنگ و زيبا هستند پوشيده از گل و كرم شبتاب و ستاره و پروانه، و لباسهاي پسرانه همه رنگهاي كدر و يكنواخت و طرحهاي بسيار ساده دارند ... خصوصا اين طرح تكراري خاكي كه شبيه يونفرمهاي ارتشي است، يا مارك مسابقات قهرناني هاكي و بسكتبال ...
يكساعتي وقت تلف كرده ام. به بخش دخترانه مي روم و يك دست لباس را كه كتش بنفش زيبايي است پوشيده از قلبهاي خوشگل و رنگارنگ بر مي دارم و شلوار و كلاه و شال گردن آن چيزي است بين سرخابي و سرخ.

ياشار يوسف از اين خوشگلتر و رنگيتر نمي تواند باشد وقتي كه مي پوشدش.

فرداصبح، مي رويم برف بازي (توباگنينگ) خانمي مي گويد: "دخترتان را آورده ايد بازي؟" و با شنيدن اينكه ياشار پسر است مي گويد: "آخر بنفش و سرخابي پوشيده است!"

مي خندم: "از كي اجازه داديم رنگها براي كودكان هم جنسيت بپذيرند؟"

2012-01-09T10:08:00.002-05:00

The falling snow, I was
I Surrounded you
Embracing you in my arms
Touching your cheeks, ever so gently
I kissed you on your shoulders
... falling under your feet
Utterly torn apart

You stepped on me
Firmer, harder, stronger, I became

The falling snow, I was
You, shining on me
I, melting away

By: Shahab Mogharabin
From Book: "Whistling In The Dark"
Translation: Leilaye Leili

***

برفی که می‌بارید من بودم
تو را احاطه کردم
در بَرَت گرفتم
گونه‌هایت را نوازش کردم
شانه‌هایت را بوسیدم
و پاره پاره ریختم
پیشِ پای تو

بر من پا گذاشتی
کوبیده‌تر سخت‌تر محکم‌تر شدم

تابیدی به من
آب شدم

شهاب مقربین
از کتاب «سوت زدن در تاریکی»

2012-01-09T09:57:00.000-05:00

چیزهایی که نمی فهمم!
لاشخور که صبر می کند تا موجودات بمیرند و پس از مردن می رود سراغشان (حالا یا درست وقتی دیگر جانی ندارند) و می خوردشان را ما کریه امنظرترین موجودات تصویر می کنیم. در فیلمها و تصاویر همیشه با جهره ای مخوف نشسته اند منتظر مرگ مخلوقات.

اما انسان که با فساوت تمام حیوانات را سر می برد یا با برق می کشد یا نطفه شان را از شکمشان می کشد بیرون تا تازه تازه بخورد ... یا زنده زنده در آب جو...ش می اندازدشان اشرف مخلوقات است. از سر میز بلند می شود و گوشه های دهان پر از مردارش را یا دستمالی پاک می کند و می نشیند سر میز تا کتابش را بنویسد در خصوص لطیفترین احساسات اشرف مخلوقاتی یا نقاشی اش را بکشد از منحنی ترین منحنی های دنیا.

در سوپرمارکتها خودم را شکنجه می کنم. به خرچنگها که نگاه می کنم ... با چنگهاشان بسته و روی هم تل انبار در حجمی کوچک... و قرار است تا ساعاتی بعد زنده زنده در دیگ آب جوش بیفتند تا با چشمهای سوخته روی سفره ی ما ادمها سرو شوند ...

Boiling LIVE crab

Grasp the live crab by the back legs and drop it into the water headfirst. For A MORE HUMANE METHOD, as you grasp the crab by the legs, stroke the top of its head until it falls asleep and then slowly drop it into the boiling water.

گاهی فکر میکنم تا دیوانگی فاصله ام زیاد نیست. کافی ست رها کنم.
اگر رها کنم.

2011-12-29T09:51:00.002-05:00

مرداد ماه

یک چیزی سر جایش نیست. یک چیزی که ماندن را معنا کند. یک چیزی سر جایش نیست. یک چیزی که مرا در رفتن مصمم کند. روزها را وشب ها را با شبهه ای از ایمان با شکیبایی به انتظار می گذرانی ...... من از پذیرفتن زن به همان اندازه می ترسم که از نفی کردنش. و من آن معنای گمشده را که در رفتن و ماندن پیدا نمی شود -و در ساختن و بازگشتن و در خواستن و در خراب کردن و به دور انداختن پیدا نمی شود- با حسی ناشکیبا از نامعلوم طلب کرده ام. و من از چیزهایی که تعریف می شوند و اسمهای معین دارند و با تکرار کردنشان ویژگی های از پیش تعریف شده ای از سایه بیرون می پرند و حق موجودیت خودشان را طلب می کنند می ترسم ... نامعلوم آرامم می کند.

مرداد ماه

از يکي شدن مي هراسي. تو خانه اي مي خري و گلي از گلخانه ي پنج هزار گله اي که جايش را من مي دانم و همه مي دانند که کجاست .... و ديوارهاي درون خانه را با کاغذها مي پوشاني و کاغذها را با امضاها. و روي امضاها مهر مي زني و ديگران را به شهادت مي گيري و روي شهادتشان مهر مي زني ...
و تو گوسفندان بی گناهی را در پیش خدایانت قربانی می کنی و خونشان را با طرحی از پنج پنجه ات روی در و دیوارت می زنی به این امید که خدایان بدانند که تو از خونریزی پرهیز نداری و بر تو خشم نگیرند ....
و تو قفل هاي بزرگ مي خري و کيسه هاي سياه رنگ پلاستيکی. و هر شب کيسه ي پر از زباله را از چهارديواري ات بيرون مي بري ... کيسه اي که درِ آن را به سختي گره مي زني تا نگاهي بيگانه پس مانده هايت را نبيند ... از در چهار ديواري ات بيرون مي روي و قدم به دنيايي مي گذاري که در آن آنچنان سخت و مصمم براي بدست آوردن آنچه که داري - آنچه که هستي - مي جنگي که من مي دانم و تو مي داني. نگاهي به چپ و راست مي اندازي و کيسه را در جايي مي گذاري که برايت مقرر کرده اند و در هواي تازه ي شب نفسي عميق مي کشي. تو راست مي ايستي. با خودت فکر مي کني که سهمت را چه خوب و چه به جا به دنياي بيرون از چهارديواري ادا مي کني. در را پشت سرت مي بيندي ... و قفلها ... و قفلها. تو پشتت را به در و به هر انچه که در بيرون آن است مي گرداني و هوشمندانه لبخند مي زني.
هه! يکي شدن!

مرداد ماه

میدانم. درد هميشه با من بود اما با آمدن تو رنگ درد تغيير کرد.
تو که آمدی رنگ همه چیز تغيير کرد. و من فهميدم که تنهايي چه مزه ای داشت. تو که آمدی اشک معنی پيدا کرد ... و اين جانور ناشناس که هميشه ته دلم عين يک موجود بيقرار اسير خودش را جمع می کند و به در و ديوار می کوبد معنی پيدا کرد. خواستن، دادن، گذشتن، باور کردن، پشت کردن، تن سپردن و رنج معنی پيدا کردند. تو انگار با من بزرگ شدی. من بيشتر و بيشتر در تنهايي می نشستم و تو حرف می زدی ... و همه چيز رنگ تو را به خود گرفت. دريا رنگ تو را به خود گرفت، کوه رنگ تو را به خود گرفت و آن رهگذر هم که همه ی آن سالها گمان می کردم که امده است تا بماند. و من چهره ها را گم کردم و رنگها را گم کردم و اينه ها را که از هر تصويری خالی بودند ... و به تاريکی پناه آوردم. به ته تنهايي. انجا که هيچ چيز جز تو نبود. ابر نبود. دريا نبود. من نبود. او نبود. هيچ نبود.

2011-12-29T09:39:00.001-05:00

“Love is the poetry of the senses.”

Honoré de Balzac

2011-12-28T14:45:00.000-05:00

وقتی ادمها می بینند که به اندازه ی کافی* دوستشان نداری ... دیگر حتی تو را به اندازه ی لازم** هم دوست نخواهند داشت ... ادمها اینقدر موجودات شریری هستند!

* کافی در تعبیر خودشان طبعا
** لازم در همان مفهوم عمومی دوست داشتن انسانی دیگر

2011-12-28T11:45:00.001-05:00

امروز: دلم می خواهد برگردم به پانزده سالگی و بنشینم یک نفس کتابهای داستایوسکی را از سر بخوانم ... کنار بخاری گازی اتاق بزرگه ی خانه ...

2011-12-28T09:54:00.002-05:00

If there were only one truth, you couldn't paint a hundred canvases on the same theme.

Pablo Picasso

2011-12-27T10:45:00.003-05:00

غیر قابل انکار است ... در تعطیلات ها ... سال نوها ... شب یلداها ... بین التعطینهای به پایان نارسیدنی میان ارتحال ها و عاشورا-تاسوعاها ...ایکسمس ها ... در عیدهای باستانی ...
می زند به سرم.

2011-12-27T10:43:00.000-05:00

من کجا بودم ؟
شاید زندگی ام در جای گمشده ای نوسانداشت
و من انعکاسی بودم
که بی خودانه همه خلوت ها را به هم می زد
و در پایان همه رویاها درسایه بهتی فرو می رفت
من در پس در تنها مانده بودم
همیشه خودم را در پس یک در تنها دیده ام
گویی وجودم در پای این در جا مانده بود
در گنگی آن ریشه داشت
ایا زندگی ام صدایی بی پاسخ نبود ؟

سهراب سپهری

2011-12-24T22:48:00.002-05:00

Every new year I am to think of a new year "resolution". There are so many of them one would think of ... Losing weight, learning a new skill, eating healthier, becoming a vegetarian, and so many more.

I have my own: I am to act on any impulse I may have. Yeah yeah! I have always been acting on them, yet I didn't want to, cowrdly I did not like myself doing so, lost between people who know what to want and what to do and when ... where.

I've been alone between them anyway, with you, or without.

Let me be my impulsive self this year.

2011-12-23T09:25:00.000-05:00

نوری به زمین فرود آمد
دو جا پا بر شن های بیابان دیدم
از کجا آمده بود ؟
به کجا می رفت ؟
تنها دو جاپادیده می شد
... شاید خطایی پا به زمین نهاده بود
ناگهان جا پا ها به راه افتادند
روشنی همراهشان می خزید
جا پا ها گم شدند
خود را از روبرو تماشا کردم
گودالی از مرگ پر شده بود
و من در مرده خود به راه افتادم
صدای پایم را از راه دوری می شنیدم
شاید از بیابانی می گذشتم
انتظاری گمشده با من بود
ناگهان نوری در مرده ام فرود آمد
و من در اضطرابی زنده شدم
دو جا پا هستی ام را پر کرد
از کجا آمده بود؟
به کجا می رفت ؟
تنها دو جاپا دیده می شد
شاید خطایی پا به زمین نهاده بود

سهراب سپهری
مجموعه شعر:‌زندگی خوابها

2011-12-21T09:06:00.001-05:00

من آشیل بودم
پیش از دیدار تو
سرکش و رخم ناپذیر

عشق تو آن دریچه شد
که زخم های جهان را
همه بر تنم نشاند

Painting by FRIDA KAHLO

***

1- Achilles is an embodiment of the grief of the people. When the hero is functioning rightly, his men bring grief to the enemy, but when wrongly, his men get the grief of war.

2- مادر آشیل تتیس، آشیل نوزاد را به جهان زیرین برد و او را از پاشنه گرفته، در رود سیاه جهان مردگان (استیکس) فرو کرد. تمام تن او جز پاشنه که در دست مادر بود به آن آب آغشته شد و تنها آن نقطه آسیب‌پذیر باقی ماند. همچنین خیرون به اوآموزش دویدن داد و وی بادپا شد.

2011-12-20T09:48:00.003-05:00

مامان شدن کار آسانی نیست ... اصلا ... زندگی شخصی آدم که Fucked Up می شود و می رود ... Solitude آدم به باد فنا می رود که می رود ... (تازه قید آزادی احساسی و Polygamy و اینحرفها را هم باید زد ... یعنی من که زدم ... زیر بار ازدواج و قباله نرفتم اما موندم وفادار به بابای پسرک! یعنی ناچارم ! ... هاها افتادم به مزخرف بافی بر وزن فردین!!)

همه ی اینها هست اما جیزگیلک می داند چکار بکند که همه اش برایت بی مفهوم شود و یکدل نه صد دل عاشق همان لحظه ای بشوی که او درش هست

می بینی چطور نگاهم می کند؟

2011-12-16T13:37:00.001-05:00

در چنین روزهایی در سال ۷۰ توی خیابانهای سرد و تاریک تهران عرق خوردن و مست کردن و عربده کشیدن بود و عاشقی ... اول دیماه بود گمانم.

چه خبر از اون
چه خبر از اون آدمای بی نشون
که نیمه ی شب ها واسه دلشون
توی کوچه های شهر می خوندن
رعنا تو کجایی،رعنا آخ سیاهی

در ان ساعتهای شب حالا یاشار یوسف را در آغوش دارم و با هم حال و هوایی داریم که یک جورهای عجیبی عاشقانه است ... سرتاپایش را می بوسم تا می خوابد. می گوید: «آی لاو یو مامی» و خوابش می برد ... او در آغوش من و "بانی" و "موشی" در آغوش او.

2011-12-13T17:47:00.002-05:00

کار درستی هست که ادم با عشاق قدیمی اش (حالا یه سره یا دو سره یا بیسره) روی فیسبوک همینطوری به قول خارجی ها «کژوالی» فرندز بشه؟!

به نظر نمی آد!!

پانویس: یکی دوتا هم نیستن که لامصبا!!

Picture: همینطوری .... آخرین روزهای شیردادن جزغلک ... تابستان ۲۰۱۱

2011-12-04T18:59:00.000-05:00

کارتون Beauty & The Beast را تماشا کردم ... به این فکر افتادم که هرگز Beauty اي را ندیدم که با Gustan نرفته باشد ... دیو هم كه دچار نفرین ابدی و تا همیشه دیو مانده است.

امضا: دیو

2011-12-02T11:49:00.004-05:00

من همیشه فکر می کردم که مردهای مزدوجی که دیده بودم که عاشق دختر جوانی که حالا یا شاگردشان و یا همکارشان و یا همکلاسی شان بود، می شدند خصوصیات معینی داشتند ... در مواردی به دردِدل دوستان دخترم گوش داده بودم که از رابطه .. از عشق ... از جانفرسایی دیدن اینکه عشق زندگی شان با زنی دیگر به سر می برد حرف می زدند ... و همچنین نقل قولهاشان را شنیده بودم از سخنان معمولا کوتاه و عمدتا دردناکی که از عشق شان می شنیدند که به آنها می قبولاند که نباید بمانند و راهی برایشان وجود ندارد و اما "اگر بروند آن دیگری منهدم خواهد شد" ...

من در این همه عناصر مشابهی را می دیدم وبه این نتیجه رسیده بودم که این اصلا یکجور کاراکتر عمومی است ... و چون ندیده بودم کتابی این حرفها را اموزش بدهد و این نحوه ی عمل کرد عجیب مشابه را ... در آن سالهای جوانی قضیه را برای خودم اینطوری تعریف کرده بودم که شرایط مشابه ... در ادمهای ظاهرا متفاوت عامل کنشها و واکنشهای مشابهی می شود.

در هر کجای هر داستان که باز می شنیدم می توانستم پیش بینی کنم که چگونه مرد تا هر ناکجایی هم که کشتی این رابطه ی عاشقانه را می راند، باز هم هر غروب سر ساعت به خانه باز می گشت ... و مدت زمان سفرهای عید و تابستانش را -با چشمانی غمگین و دستانی لرزان- تمام و کمال با خانواده اش می گذراند ... و فرزندانش را در بهترین مدرسه ای که می توانست ثبت نام می کرد و به کلاس زبان و موسیقی و شنا می برد و همانطور که دم در فلان موسسه منتظرشان بود به دخترک زنگ می زد و با لرزش و اندوه در صدایش مطمئن می شد که او کحاست و با چه کسانی است ... و گاه به گاه حتی از او می خواست که هدیه ی سالگرد ازدواج یا تولدی را برای خانمش بخرد چرا که در نظرش دخترک سلیقه ای بی نظیر داشت ...
دختر جوان هم سالهای زیادی از سنین باروری اش را در طوفانهای عشقی جانفرسا با آن سرشاری خاص خودش می گذراند و سالها می کشید تا این نتیجه برسد که می خواهد بچه ای داشته باشد تا آغوشش را پر کند ... پس با مردی -مهربان و فهیم- ازدواج می کرد و باز تا سالهای سال بعد، زندگی اش را در کنار معشوق از دست رفته تجسم می کرد و رویا می بافت ... مرد هم به آغوش همسر مهربان و همدم وفادار و صادق دوران سالمندی اش باز می گشت ... با حس کسی که از طوفانی مهیب بازگشته ... با نوعی حس آمیخته از شرمساری و بخت یاری نهانی.

بعدها دیدم که در مورد مشابه ... جفتهاي همجنسگرا هم می توانند همین گونه رفتار كنند ... قضیه منحصر به «مرد»ها نیست ... در تورنتو با دختر لزبینی آشنا شدم که پارتنری غیر همجنسگرا داشت ... ایندو رابطه ای سخت فرساینده را ادامه می دادند که بخش عمده ای از آن بر مبنای مزایای مالی زندگی مشترک در مدیریت کردن هزینه هایشان بنا شده بود و همچنین گذشتن سن ازدواج برای انکه همجنسگرا نبود و ناتوانی یا بزدلی این یک در ملحق شدن به جامعه ی آزاد لزبینهای تورنتو و ایستادن در مقابل تعریف شده ها ...
بینشان تارو پودهای محبت و وابستگی سالیان بود ... نوعی عشق خرد و خمیر شده ی بیمار ... همین داستان باز اتفاق افتاد ... این یکی فکر می کرد که عاشق (آنهم عاشق منِ گرگ بارون خورده ی خیس و تیلیس) شده است ... من با نوعی سردی تلخ تلاش مذبوحانه اي را در این همه می دیدم که در آن آدمها برای معنا دادن به زندگی ای که در میان معادلات و معاملات دلشان را می زند یک چیزی پیدا می کنند تا به آن آویزان شوند ... و می دانستم که عاشق دلخسته ی امروز، فردا به آغوش بار مهربان و همدم دوران سالمندی اش باز می گشت ... با حس کسی که از طوفانی مهیب بازگشته ... با نوعی حس آمیخته از شرمساری و بخت یاری پنهانی از داشتن کسی که هر طوفانی هم که می گذشت، با او می ماند... حتی اگر کوتاه زمانی قبل بودن با او را مانند نفرینی می دید که خود بر خود آورده بود ... در این میانه همه ی همان چیزهای قدیمی و کهنه ی گذشته که عامل دلزدگی و حتی بیزاری بودند در یک زندگی تازه جلوه ای تازه باز می یافتند....
حالا كه سالها از ان گذشته است می نویسمش شايد از آنرو که توانسته ام کمابیش خودم را ببخشم ... به خاطر بیزاری ام از این همه به جای فهمیدنش. من بر خودم سختگیرم ... اما باید به یاد بیاورم که با دیگران ... باید بیشتر مدارا کنم.

من دختر جوانی نیستم ... سالهاست نمی توانم قبول کنم که یکی به دیگری ابراز عشق کند و با نوعی معصومیت ساده لوحانه فکر کند که این همه می تواند زندگی اش را یا چیزی را در خودش تغییر دهد ...
من دختر جوانی نیستم ... در بسیاری از روابط ادمها نه زیبایی ای می بینم و نه حتی صداقتی ...
من فکر می کنم که این داستانهای تیپیکال جنسیت ندارند ... همیشه یکی هست که احساساتش را مثل آوار روی سر آن دیگری خالی می کند... و آنها را که دوستش می دارند و آنها را که دوستشان می دارد زجر می دهد ... و در میانه ی ماجراها زجری دلپذیر می برد... نوعی خود ارضایی احساسی.
من در برخوردم با آدمهایی از این دست من سخت و بی احساس هستم. می دانم.
و بی گذشت.

داستان من وتو از این نوع نبود ... اما من در تو هم می توانستم این داستان را در آینده ی دوری ببینم ... می توانستم ببینمت که در پنجاه و چند سالگی با داشتن همسری مهربان و فرزندان عزیزت ... مثلا در محیط کارت با دختر جوانی آشنا می شدي که رفتارش یادآور آن خصوصیاتی می توانست باشد که در من دوستشان گرفته بودی ... نخراشیده و صریح و بی کله یا ورزشکار و پسرانه و تخس و بازیگوش ... و بعد می توانستم -با نوعی دلگرفتگی بیمارگونه- حتی مکالماتتان را تجسم کنم ... در آن سالهای تورنتوی پیش از یاشار یوسف که تمام انرژی ام فقط صرف بازنگشتن به ایران می شد ... می دیدمت که روزها کمی زودتر بر می گشتی از بازدیدهایت و صدایت باز آرام می شد ... و موهایت را باز کوتاه نگاه می داشتی ... و در فرصت های اینجا و آنجا برای دخترک جوان به اشاره های هشیارانه ای تعریف می کردی که سالها پیش دختری را دوست می داشته ای اما شرایط اجتماعی و خانوادگی نگذاشته بودند به او برسی ... و به او می گفتی که تو بوده ای که لیاقت نداشته ای ... و به او می گفتی که با دلشکستگی زندگی می کنی ... که آن دختر خانم مرا به یادت می آورد ... برایش شعر می نوشتی ... همین کارهایی که همه می کنند و عجیب است که صادقانه می کنند و عجیب تراین است که نتیجه می دهد ... احساسات دختر جوان هم که ابتدا طرحی دلسوزانه داشت تدریجا و به صورت کیفی تغییر می کردند ... ... غروب یک روز کاری بهانه ای پیدا می کردید که بیشتر بمانید و تنها بمانید ... و تو به این اشاره می کردی که باید می رفتی ... اما نمی توانستی ... و با پریشانی سرت را تکان می دادی به نوعی خشم بر خودت و به نوعی خشم بر زندگی که «فکر نمی کردی این اتفاق بیفتد» ... دخترک دیگرنرم می شد و تو بر اساس همان وجدان بیدار آشنایت اشاره می کردی که «هیچ راهی برای تو وجود ندارد» و «تو نگران خودت نیستی» و «نمی خواهی به دوست جوانت آسیب برسانی» ... و بعد همان قصه ی تکراری.

آنجا که پای تو در میان است ... داستان اما برایم دلپذیر می شود. همه چیز با تو دلپذیر می شود. این هم بگذار نقطه ی ضعف من باشد ... حتی الان که دیگر به تو دلبسته نیستم ...خیلی خوب ... دوستت دارم ... اما دیگر بیمارت نیستم.

من دختر جوانی نیستم ... سالهاست که فکر می کنم آدمها در بسیاری از اوقات عشقشان را مثل آوار سر دیگری خراب می کنند ... و به واسطه ی آن از دیگری آویزان می شوند ... و متوقع می شوند و تلخ و خودمحور می شوند ... فکر می کنم که ساده لوحانه است که یکی به خودش اجازه مي دهد تا به دیگری ابراز عشق کند و امید ببندد که این همه می تواند چیزی را در خودش تغییر دهد ...و متوقع باشد كه چيزهايي را در ديگري.

حالا اما باز هم نرم شده ام ... شاید چرا که آرام شده ام و بارانهای سالها رویم خشک شده اند و گرگ درونم دوباره گوسفند شده است ... فکر می کنم اتفاق عاشقیت اتفاق خوبی است ... باز شبها بیدار می مانم ... باز رویا می بینم ... آماده ام که گرگه بیاید و گولم بزند...
آی گرگه کجایی؟!

2011-12-01T09:58:00.000-05:00

آدمهاي خيلي عاشق پيشه -مثل من- موجودات خسته كننده اي هستند ... براي من لااقل- اما ادمهايي كه اصلا عاشق نمي شوند و فقط وقتي يك رابطه را تاب مي آورند كه دوست داشته شوند - مثل تو- اصلا نيستند، يا حالا نمي مانند كه چيزي شوند
نياز تو به دوست داشته شدن ... آنهم بر اساس یک سری قواعد تک معشوقانه ی خیلی قرون ماقبلی ...
مشكلمان همين بود گمانم

2011-11-28T10:07:00.006-05:00

معمولا نیمه های شب یا دمدمه های صبح بیدار می شود و مرا صدا می کند و می روم پیشش و بغلش می کنم و با هم می خوابیم. صبح بلند می شوم ماچش می کنم و تنش را می مالم و می گویم: «صبح بخیر مامان»
می چرخد و دستش را دراز می کند و در یقه ام فرو می کند:‌«های می می!»
یکماه و نیم هست که از شیر گرفته امش ...اما هنوز مهمترین موضوع مکالمه اش با من همین است:‌«می می یامیه!»
وقتی بیرون می رویم مردم مادر و پسر کوچولویی را می بینند که مرتب می خندند و فریاد می زنند و می خندند:
-می می یامیه!
-می می یاکیه!
-نه! ماما یامیه!
-نه! یایا یامیه!
-نه! یایا یاکیه!

وسوسه می شوم که باز بگذارم از سینه ام شیر بخورد ... و همین طور که مشتهایش را در سینه هایم با ضربه هایی فرو می کند راست در چشمهایم نگاه کند.
وسوسه همیشه هست. حالا لااقل تا آنجا که شیری در سینه ام هست.
هنوز شیر در پستانهایم هست.

2011-11-24T17:01:00.002-05:00

اس ام اس های فارسی کامیار را از ایران می گیرم ... اما -گویا- اس ام اس های انگلیسی اش به من برگشت می خورند. زنگ زده است. می گوید: مسخره! جراتلفنت فقط فارسی دریافت می کند؟ در ناف تورنتو. و اضافه می کند که حتی در تهران هم معمولا پینیلیش اس ام اس می زند.
می خندم: تعجبی دارد؟!

***

می گویم: حالا دانه اش می آید و می رود. چیزی نمی شود اما. شاید اگر آبی بود و نوری بود دانه می شکفت. شاید. مثل عشق آن سالهای دور بائوباب نمی شد ... اما یک درخت سیب که از آن در می امد. اگر. می خندد: «درخت سیب؟ یک بوته ی توت فرنگی هم ازش در بیاید من راضیم!»
می خندیم: «یک ساقه نازک لوبیا»

***

می گویم که شاید مشکل این است که من باید مرد می بودم و او زن. انطوری من می توانستم از روابط سکسی ازاد که به آن معتقدم بهتر برخوردار باشم،‌او از روابطه ای عمیق و عاشقانه،‌از آنگونه که زنان.
از مرد بودنش خیلی ناراضی نیست تخم جن!

2011-11-23T10:55:00.002-05:00

هرچی می خواهد از حرف من برداشت بشود بشود ... اما در سن و سال من، راحتتر می شود دل به یک دختر بست تا به یک پسر ...
هنوز چشمم دنبال یکی از دخترهای جنبش اشغالگران تورنتوست!!

2011-11-22T12:00:00.001-05:00

نمی توانم یکراست از شرکت به محل «تورنتو را اشغال کنید» بروم ... باید بچه را بگیرم.
از خانه ی پدرش برش می دارم و به خانه می رویم. با هم بازی می کنیم. انارش را می خورد (انار شده است مایحتاج روزانه اش!) ... شامش را ... شیرش را ... تخم مرغ شکلاتی اش را ... پوپش را می کند ... لباس خوابش را می پوشانم. می گویم: «برویم!»
می گوید: «نه!»
اینروزها نه را طوری میگوید که دردم می آید. سخت.

پدرش را دوست دارد اما شبها را مطلقا دوست دارد پیش من بخوابد. طبیعی هم هست. نیمه شب گریه می کند و من می آورمش پیش خودم و توی بغلم می گیرمش. توی بغلم می تواند تا ابد بخوابد. گرد می شود و خودش را توی شکمم جمع می کند و می خوابد. آرام.

می گویم: «مامی باید برود بیرون.»
-«نه!»
صبح ها را پذیرفته است. مصمم است که زیر با شبها دیگر نرود.
می برمش. به هر ترتیبی که می شود. به هزار و یک ترتیب.

در خانه ی پدرش گریه می کند: «مامی نرو.». و تکرار. و تکرار.
من جایی نمی روم که خطرناک باشد و بازگشت نداشته باشد. می روم شب را با بچه هایی که سنت جیمز پارک را در تورنتو اشغال کرده اند بگذارنم.

از در خانه دور می شوم و صدای گریه اش می اید:‌«نه مامی.» ... «مامی بیا.»

گریه کنان می روم. می روم به یاد بچه های کوجک نسرین ستوده. به اینکه چطور از مادرشان دور مانده اند.

2011-11-21T16:04:00.002-05:00

It is hard, Snowman
It’s hard
You love the aurora
Disconcerted, wondering what if it is to come.

By: "Shams Langeroudi"
From Book: "I Die, Guilty Of Being Alive”
Translated By: Leilaye Leili

--------

سخت است آدم برفي
سخت است
روشنايي روز را دوست داري
دل دل مي كني نكند بيايد.

شمس لنگرودی
كتاب: مي ميرم به جرم آنكه هنوز زنده بودم

2011-11-16T14:16:00.005-05:00

بعد از اینکه با پدر یاشار یوسف دوست شدم ... یکسری از دوستان مرد خودم را از دست دادم ... دوستانی که باهاشان والیبال بازی می کردم و به من زنگ می زدند و با هم سفر می رفتیم و ساحل می رفتیم ... کانادایی ... چک ... و یکی دوتا از دوستان نزدیک ایرانی ام را ...

به دوستم می گویم: من فکر می کردم آنها (دوستان خارجکی ام) مرا برای اینکه دوست خوبی هستم و خوب والیبال بازی می کنم دوست گرفته اند و اینقدر اوقات خوشی داشتیم (لات بازی در می اوردیم و شب دیر می امدیم خانه، مست ... و الواطی می رفتیم) و اینها هم (دوستان ایرانی ام) مرا برای اینکه با هم ارتباط فکری داریم و سیاست و هایکینگ و عیره....

ابتدا متوجه قضیه نمی شدم .. شاید چند سالی کشید ...
این دوستی ها نه به خاطر خصوصیتهایی که من برای رابطه و خودم و خودشان قائل بودم موجودیت داشتند ... که شاید بیشتر به این دلیل که تنها بودم و زن بودم و ...
Single & Available and laughing at everything all the time!
و خوب طبعاً به محض اینکه در آن سالها یکی پیدا شد که بخش رختخواب قضیه حل شد (برای من البته) همه شان گم و گور شدند

بر خلاف گذشته که به سه سوت می امدند و می رفتیم و می امدیم ... نابود شدند ... سالی یک پیغام و یک ای میل!! و همیشه هم حرفهای بورینگ و زن و بچه و کار و ...!!
نمی فهمیدم سر ان روابط شاد و شر و بیقید چه امد
تا اینکه یکبار بعد از یک صحبت تلفنی با کریس یکباره مثل ارشمیدس فریادم در امد که: آهان!!

***

چند سالی طول کشید تا بفهمم!!
شاید چرا که من نه زن خوشگلی هستم و نه دلبر ...و همچنین معمولا ؛ حتی در چهل و چند سالگی، مثل پسر بچه های تخس لباس می پوشم و اینطرف و اطرف می پرم.

حالا یکجوری برای هر زنی که خوشگل است و دلبر است و نازنین دلم می سوزد ...فکر می کنم: طفلک!!

***

با همه ی این حرفها: ای میس مای تیم میتز!!

2011-11-13T17:27:00.004-05:00

در یک روز عادی من به یک جباب کوچک، خیلی کوچک می مانم. و دنیا بزرگترین حجم ممکن است.
من کوچک و بی وزن و ناچیز. و جهان بزرگ و سنگین و پر.
جهان نمی ترساندم اما... و حتی وسوسه ام نمیکند.
با هم حسابهامان را رسیده ایم و یکدیگر را پذیرفته ایم.

وقتی حامله ام اما ...همه چیز عوض می شود. من می شوم بزرگترین و سنگینترین. می شوم حامل جهان. من همان کره ی کوچکم اما جهان همه در من است. در بیرون هیچ چیزی نیست. همه چیز درون است. از صبح با آن پا می شوم و با آن به خواب می روم.
می شوم همه چیز. گذشته و آینده. هر آنچه که هست.

حامله نیستم.
هاه!
برای یک هفته -اما- فکر می کردم که هستم.

2011-11-11T09:59:00.007-05:00

یاشار یوسف دلباخته ی رنگ آبی است. رنگ ابی را می شناسد ... مرتب به چیزهای آبی رنگ اشاره میکند: آبیه!
می گویم: بله!
رنگهای دیگر موجودیت ندارند. فقط «آبی» نیستند. می گوید: «این آبی نیست!» می گویم: «این قرمز -یا سیز یا زرد- است» فریادمی زند: «آبی نیست.»

دنیا برای پسرکم یا آبی هست، یا آبی نیست.
با «چوچو تِرِین»ش دور می شود سرش را می چرخاند و به همان چیزی هم که آبی نیست اشاره می کند و فریاد می زند:‌«آبیه»

جان دلم هر چه هم که من بگویم ... دنیا برایش فقط آبی است.

2011-11-10T09:31:00.001-05:00

چندان تحمل كرديم
كه زمين را تاب تحمل مان نيست
و ستايش مان
نه از سر عبوديت
كه از وحشتی پنهانی است.

شمس لنگرودی
مجموعه شعر: “رفتار تشنگی”

----

We did bear it such
The earth could not bear us so
And not out of our devotion
These praises are,
But of a mystical fear.
...
By: "Shams Langeroudi"
From Book: "The Behavior of Thirst”
Translated By: Leilaye Leili

2011-11-08T10:02:00.001-05:00

O my Prophet!
O cruel Job
You who could not be your own savior
For what did you choose me

By: "Shams Langeroudi"
From Book: "Fifty Three Love Songs”
Translated By: Leilaye Leili

----

پيامبر من!
ايوب ستمگر
تو كه منجی خود نيز هم نبودی
از چه مرا برگزيدی

شمس لنگرودی
مجموعه شعر: پنجاه و سه ترانه ی عاشقانه

Reference: Poetry In TRanslation

2011-11-07T16:53:00.002-05:00

گاهی نمی توانم بفهمم ...
مشکل این است که تو از یاد برده ای
یا اینکه من نمی توانم از یاد ببرم

2011-10-31T01:08:00.001-04:00

Whistle
That who's peekng out of the trench
Is our friend
Whom you are murdering

O my photoes, what the hell are you good for
Of us, who is more in love
He, who dies because of a whistle
or I, getting killed because of him

O my full body photographs
Are you the recollection of my memories
Or is it me a recollectionn of yours
I am growing old
I am growing old
Take my comrad off the ground
O my photes!

By: Shams Langaroudi
Translated By: Leilaye Leili

----------------

سوت بزنید
همان که سر از سنگر بیرون می‌کشد
دوست ماست
همان که شما او را می‌کشید.

ای عکس‌های من به چه درد می‌خورید
از ما کدام یک عاشق‌تر است
او که به خاطر یک سوت مرده است
یا من که به خاطر او می‌میرم.

ای عکس‌های تمام قد
شما از من یادگارید
یا من یادگار شمایم
دارم پیر می‌شوم
دارم پیر می‌شوم
رفیق مرا از روی زمین بردارید
عکس‌های من!

شمس لنگرودی

2011-10-26T08:14:00.001-04:00

REPOST

این سخنرانی اوا انسلر است در روز سه شنبه، ۲۶ اکتبر در کنفرانس زنان در کالیفرنیا:
نویسنده ی کتابهای «من موجودی احساساتی هستم» و «تک گویی های یک مهبل» و بنیانگذار V-Day
ترجمه: لیلای لیلی

The Gift of Cancer
هدیه ی سرطان

اینگونه اتفاق می افتد
دکتر به سمت من می اید
با صورتی گرفته
می گوید ما چیزی پیدا کرده ایم
خوب به نظر نمی رسد
در صندلی اتاق انتظار دریچه ای هست
و من در حال افتادنم
و همانطور که سقوط می کنم می شنوم
پژواک صدایش را که می گوید
سی-تی اسکن
به بزرگی یک عنبه
ما مطمئن نیستیم
سقوط روزهای متوالی به طول می انجامد
در حالی که به نظر می آید که من راه می روم
و سخنرانی می کنم و سوار هواپیما می شوم
من سقوط می کنم
وقتی که دکتر تازه در بیمارستان تازه
آنرا به زبان می آورد
می گوید سرطان
و من صبر می کنم تا بشنوم که از کجا آمده است
و به کجا رفته است
همانطور که خراشیده می شوم و کاوش می شوم و سوراخ سوراخ می شوم
سقوط می کنم
وقتی که آنها در ابتدا می گویند که کبدم نیست
و بعد می گویند که نمی شود مطمئن بود
سقوط می کنم
تا وقتی که آنها به من دارو می خورانند و مرا روی چرخی می برند
برای نُه ساعت
و وقتی بیدار میشوم
در کشوری جدید هستم
هیچ چیز در آن آشنا نیست
و مردن در آن ناممکن نیست
چرا که من حالا در سرزمین بیماران زندگی می کنم
معلوم می شود که "سبزیخوار بودن-مشروبخواری نکردن-سیگار نکشیدن-فعال اجتماعی بودن"، مرا به هیچ وجه محافظت نکرده اند
جراح به من می گوید که تا به حال هزاربار جراحی کرد است و هرگز
چیزی مثل این ندیده است
و بعد کلمه ی فیستول
و رحم را به کار می برد.

طبعا اولین چیزی که به دهنم می رسد
«کنگو» است
می دانستمش از همان اولین باری که به بیمارستان پانزی در بوکاوُ رفته بودم
من در محلی که شبیه یک انبار غله ی باز به نظر می رسید، ‌ایستادم
در محلی که دویست زن روی نیمکتها نشسته بودند
سرهای مجروحشان
عصاهاشان
عرق تنشان
و بوی شدید ادرار و مدفوع از فیستول هاشان
از سوراخهایی که متجاوزین در بدنهاشان ایجاد کرده بودند، با پاره پاره کردنشان
من از همان لحظه ی اولین می دانستم
وقتی که در صورتهاشان نگاه کردم
و جنایات قرن را دیدم که در چشمهایشان شعله ور است
پانصد هزار زن مورد تجاوز قرار گرفته
پانصد هزار مهبل مورد تعرض قرار گرفته
پانصد هزار بدن پاره پاره شده
من راهی برای محافظت خودم
در مقابل حجم عظیم این قساوت نداشتم
در مقابل درجه ی جنون آمیز این فضاحت
این همه مانند امواج اقیانوسی طوفانی از جنس درد از روی من گذشت و مرا گرفت
مرا گرفت مرا گرفت
من هرگز بازنگشته ام
و هرگز باز نخواهم گشت
و می دانستم که آن زنان دیگر مرا تصاحب کرده اند
مرا از ان خود کرده اند
و دیگر هرگز جای دیگری برای من وجود ندارد
مبارزه ای به جز این یک مبارزه
این در رَحِم توست
غده ی تجاوز جنسی
که در سراسر جهان افسار گسیخته است
غده ی تجاوز جنسی
که بدن زنان را به قیمت یک تلفن موبایل مبادله می کند
یا طلا یا الماس
یا هرچیزی که می تواند از سرزمینهایشان استخراج شود و به غارت رود

غده ی تجاوز جنسی که در من از وقتی که پنج سال بیش نداشتم شروع به رشد کرد
و حالا به قد و اندازه ی یک عنبه ی رسیده است
این چیزی است که آن دکتر گفت
و البته محصول کنگوست
خوشمزه ترین در سراسر دنیا

زنان کنگو در تن من هستند
من می بینم که هدیه ی اول همین است -- من تنها نیستم
من تجسم کرده ام چه احساسی می توان داشت اگر رحم یا تخمدانهایت را از دست بدهی
و درون تهی رحم گمشده
یک فاصله هست
یک گرسنگی هست
برای ساکن بودن
سرطان مرا متوقف کرد
از دویدن
از تلاش کردن
تقلا برای اتبات ارزش خودم
مرا متوقف کرد
از پوزش خواستنم از بیان حقیقت

مرا وادار کرد تا در یک مکان تامل کنم
برای شش ماه
خواهرم را برایم بازآورد
به من فرصت داد تا با دوستانم مراوده کنم
مرا مجبور کرد تا عشق را در خود بپذیرم
و هم اینکه از من مراقبت شود،‌ و مرا باز به یک انسان تبدیل نمود
از من امتیاز سلامت را گرفت
و مرا تبدیل کرد به یک بیمار
به من نوع جدیدی از رنج بردن را آموخت
و من حالا روشن تر از همیشه بیمار، فقیر، تجاوز شده و ستم دیده را می بینم
و می دانم که ما یک خانواده ایم
و اکثریت را تشکیل می دهیم
و آن چیزی که ما را از هم جدا می کند تنها خیالی بیشتر نیست
که با انکار خودمان از حس کردنش ایجاد شده
و توسط صاحبان قدرت با تردستی محافظت شده است
و من می دانم که من تقریبا جان سپردم و از همین روست که
فقط چند اینچ و چند ماه مرا اینجا نگاه داشتند
و حالا من با مرگ مانند ملازمی زندگی می کنم
و او گاهی مرا می ترساند
و گاهی آرامش می دهد
ولی معمولا، به من الهام می دهد تا شجاعتر باشم
و من دیگر هیچ اشتیاقی برای رویین تن بودن ندارم
برای اینکه ممکن نیست
و درست هم نیست
من آسیب پذیرم و نفوذ پذیر
و خشمگین و به شکل دیوانه واری خوشحال و زنده
و من می دانم که مراقبت چه هست
و چه نیست
و کسی می تواند سوزنی در تو فرو کند
و هرگز تو را نبیند
یا می توانند کمی وقت صرف کنند و آن را به شکلی انجام دهند که تو دردی احساس نکنی
و من به پرستارانی عاشق شدم
و من می دانم که همه چیز وارونه است
که ما آنها را که پولمان را می دزدند و همه چیز را صاحب می شوند تقدیس میکنیم، به جای آنان که
دستمزد ناچیزی می گیرند
تا خدمت کنند

و من می دانم که شیمی درمانی می تواند استعاره ای باشد
همچنان که فیزیوتراپی به این معنا که این سم برای من نیست
که برای سرطان است
برای مجرمین
و متجاوزین جنسی
و اشکالی ندارد که آنها را مرده و قطعه قطعه شده و نابود تجسم کرد
چرا که ما به یک راهی برای بیدون ریختن خشممان نیازمندیم
من می دانم که همانطور که برای سالها زیر ضربات پدرم خرد و خمیر می شدم
و مورد تجاوز جنسی قرار می گرفتم
بدیهایش را نگاه داشتم، آنچنان که از آن من هستند
و اینکه این جراحی سرانجام آن را از میان برداشت
و شیمی درمانی آن را سوزاند
و من می دانم که هرگز کسی قادر نخواهد بود
تا مرا قانع کند که بد هستم
و هرگز تحمل نمی کنم که کسی مرا کوچک کند
یا خام بشمرد
من می دانم که دملی که دور زخم من رشد کرد
بعد از عمل جراحی
شانزده اونس چرک
تبدیل شد به خلیج آلوده ی مکزیک
و لوله ای که آنها بدون داروی مناسب در بدن من فروکردند
فریادم را در آورد همانطور که زمین از حفاری ها ضجه می زند

من می دانم که همه ی چیزها با هم در ارتباط هستند
و رد زخمی که روی پهلوهایم می دود نشانه های یک زلزله اند
و من آنجا هستم با آن سه میلیون نفر
که در خیابانهای پورت دو فرانس زندگی می کنند
و آتشی که در روزهای سوم تا ششم درمان در من می سوزد همان آتشی است
که جنگلها را در سراسر جهان را می سوزاند

سرطان نشانم داد
که ما وقت زیادی نداریم

و باید تصمیم بگیریم
آیا ما باید خودمان را با سرکوفتن بر دیوارهای پوسیده ی پدرسالاری خسته کنیم
یا
آماده هستیم و شجاع، که جهانی نو بسازیم؟

و بعد از جستجویی طولانی و سالهای متمادی به منظور فهمیدن اینکه ما اینجا چه می کنیم
بالاخره متوجه می شوم که ما زنده هستیم
زنده
زنده
و باید زمانی باشد برای ماندن
و زمانی برای لذت بردن
و زمانی برای به خاطر آوردن
و زمانی برای هیچ
و هرچیزی گرانبهاست
پرده های ساری هندی که در افتاب آخر تابستان برق برق می زنند
مردی که در پارک سگ بی قواره ای را نوازش میکند
و بستنی یخی نارگیلی

و من می دانم که پرهیز از رنج بردن غیر ممکن است

از دفاع کردن از همه ی این اعمال دست بردار
از تظاهر به ندیدن آن مرد ژنده پوش با دستهای گشوده اش دست بردار
یا از تظاهر به نشنیدن صدای فریاد زمین که قتل عام می شود
یا از توجیه کردن جنگی غیراخلاقی که به نام تو اتفاق می افتد
یا از تلاش برای پیدا کردن راهی برای خلاص کردن آن تجاوزکننده ی صاحب نام
هزینه کردن نهصد میلیارد دلار را برای جنگهای غیرعادلانه متوقف کن
در زمانی که سی میلیون امریکایی بیکارند
و از توجیه کردن نسل کشی یکی توسط دیگری دست بردار
یا باور کردن داستانی که خودت برای خودت ساخته ای، چرا که فکر میکنی که نمی توانی این عذاب را تحمل کنی

مرگ تنها راه است برای تولد

سرطان من خوشبختانه رفته است
موهایم دوباره رشد می کنند
من اثر زخمی بر خود دارم
ردپایی از یک مبارزه که روی تن پنجاه و هفت ساله ام
پایین می رود
و هربار که به آن نگاه می کنم به من یادآوری می شود که من باز شدم تا تاریکی از درونم پاک شود
من برهنه دراز کشیدم تا از درد رها شوم
من تسلیم شدم تا قدرتم را بازپس بگیرم
هربار که جای زخمم را می بینم
به من یادآوری می شود که من خوش شانس بودم
که بیمه داشتم
و می توانستم هزینه ی مهربانترین و بهترین جراحان و دکترها را تقبل کنم
که دوستانم و خانواده ام با آوردن سوپ و هدیه هاشان مرا خجالت دادند
و آنها پاهایم را ماساژ می دادند و برایم در شش صبح، وقتی که باید بالا می آوردم، تخم مرغ می پختند
به من یادآوری می شود که وجود من اهمیت داشت
و به همین خاطر بهبود یافتم
و من می دانم که هر فرد آدمی سزاوار این توجه است
هر یک نفر
پس جای زخمم تبدیل شده است به یک خالکوبی
نشانه ای از برخوردار بودن و شادی

من می دانم که انچه حقیقتا مرا زنده نگاه داشت زنان کنگو بودند
هرگاه که دلسرد می شدم
یا برای خودم احساس دلسوزی داشتم
به زنان و دخترانی فکر می کردم
که علیرغم هلاک شدن شش میلیون نفر از برادران و خواهرانشان می رقصیدند

که هنوز هم می رقصند حتی بعد از اینکه سران قدرتمند بین المللی برای سیزده سال ترکشان کردند
که حالا می رقصند با دانستن اینکه «شهر شادی» در روز چهارم فوریه باز خواهد شد
و آنها جای خود را خواهند داشت،‌مزارعشان را
دهکده هایشان را تا در در آن رنج را به قدرت تبدیل کنند
و رهبری جهان خود را به دست بگیرند

چه سعادتمندم من که تا ابد با سرنوشتشان پیوند خورده ام
من نمی توانم بمیرم
تا آنها در امانند و آزادند و در چرخش زندگی

من در مقابل زنان کنگو سر فرور می آورم و از آنها برای نجات زندگی ام
تشکر می کنم

2011-10-24T21:18:00.002-04:00

اگر دري ميان ما بود
مي‌كوفتم
درهم مي‌كوفتم

اگر ميان ما ديواري بود
بالا مي‌رفتم پايين مي‌آمدم
فرو مي‌ريختم

اگر كوه بود دريا بود
پا مي‌گذاشتم
بر نقشه‌ي جهان و
نقشه‌اي ديگر مي‌كشيدم

اما ميان ما هيچ نيست
هيچ

و تنها با هيچ
هيچ كاري نمي‌شود كرد

شهاب مقربین

If there were a door between us
I would knock it on
I would `knock it down

If there were a wall between us
I would climb it up, climb it down ...
I would crumble

If there were a mountain, a sea
I would step on the world map
And draw another one

But there is nothing between us
Nothing

And only with nothing
Nothing could be done.

By: Shahab Mogharabin
Translated by :Leilaye Leili

2011-09-27T14:38:00.001-04:00

هی! معمولا روباها خوش زبونن و خروس زری-پیرن پری ها ساده لوح و نق نقو

2011-09-26T21:49:00.001-04:00

رفته بودم ایران ... سال ۸۱ ... علی مجبورم کرد این ترانه را گوش بدهم ... می خواست همراه آن بخونم:

خیال نکن نباشی بدون تو میمیرم
گفته بودم عاشقم خوب حرفمو پس میگیرم

هاه! چقدر باید پرداخت تا به روزهایی بازگشت که گاهی یک چیزی انقدر اهمیت پیدا می کرد که تو.

***

از ترانه همان موقع هم خوشم نیامد.

2011-09-19T10:19:00.002-04:00

یکدفعه مثل آواری روی سرم خراب شد. نخواستم قبولش کنم ... باورش کنم ... اما نمی توانم انکارش کنم.

اساسا شاید محور اصلی نوشته های من در این وبلاگ عشق و دوستی بوده اند. من از گذشته ی پر از ماجرایم نوشته ام و از خالی بودن امروز.

یکدفعه مثل آواری روی سرم خراب شد. این من هستم که جایی برای عشق و جایی برای دوستی در قلبم ندارم. بعد از تو و بعد از مهاجرت.
دور ماندن از هر آنچه و هر آنکه دوست می داشتم. و قاب زیبای کوه های البرز در دامنه ی شمالی شهر.

و این من ام که بیوقفه از خالی بودن لحظه ها و آدم ها نالیده ام. از بی عشقی ها.
یک چیزی در من است که مرده است.

***

برای همیشه؟

2011-09-17T12:50:00.000-04:00

داشتم به تو فکر می کردم ... به تو و بودنت ...
می دانی برایم تازگی دارد اما حس می کنم ... ... با گذشتن از میان کوهی از یادها ... که تو هیچوقت در حق من بی انصاف نبودی ....
بارمان شاید زیاد بود ... و ناتوان می شدیم ... خسته می شدیم ... و بی گذشت ... خشمگین .. یا تلخ ... یا زیاده خواه ... یا زیاده گو. اما تو همیشه منصف بودی.
... من؟ نه گمانم.
ببخش.

2011-09-15T19:32:00.008-04:00

یک پست قدیمی که پستش نکرده ام:

خوب حالا من هستم و حواس چندین گانه ی یک گاو شیرده.
هستم و پرسه ی عشق بی واسطه که از در آمده است و آمده است تا با این پسرک بماند ... حضورش را می شود در بوی غلیظ خاص نوزادان که از پشت گردن پسرک می اید حس کرد ... و در لبهایش که روی نوک پستانهایم چنان فشرده می شوند که اشکم در می اید ...
حالا من به همه ی بلندی هایی فکر می کنم که قرار است ازشان بیفتد ... و تارهای دلم می لرزند ...
و هم به او رشک می برم و هم به بلندی ها ...

***

گمانم شعر احمقانه ای بود که می گفت: «یک قصه بیش نیست غم عشق و بوالعجب .... از هر زیان که می شنوی نامکرر است» ... حالا حکایت من و است و این پسرک ... همه ی موجودات زنده خودشان را تکثیر می کنند و هی بچه می زایند و هی فکر می کنند چیزی به جهان اضافه می شود و باز بچه هاشان را از دست می دهند و تصور می کنند که چیزی از جهان کاسته می شود و نه این است و نه ان ...
و بچه ها، سیاه و سفید متولد می شوند و بزرگ می شوند و تولید مثل می کنند و و می میرند و هیچ آبی از هیچ آبی تکان نمی خورد ...
اما دانستن این همه ... از زیبایی و منحصر به فرد بودن این تجربه که برای من - لیلا- نامکرر است چیزی کم نمی کند ...

و من هر روز صبح بیدار می شوم و دلم می خواهد که لحظه بایستد ... لحظه ای که این پسرک بیدار می شود و شیر می خورد و می خوابد و زمزمه هایی گنگ از حلقش بیرون می آید ...

تا حالا آرزو کزده ای که زمان بایستد ؟

2011-09-12T14:13:00.001-04:00

خیلی از کارهایی را که فکر می کردم خواهم کرد، نکردم ...خیلی از کارهایی را که فکر نمی کردم خواهم کرد، کردم ... خیلی از کارهایی را که دوست داشتم انجام دهم، ندادم ... خیلی از کارهایی را که باید انجام می دادم، ندادم ...
تنها زنده ماندم ... مثل یک حشره ی ناچیز -ویز ویز کنان- روی بدنه ی هستی.

چیزی نداشتم که به زندگی بیافزایم ... مثل بتهوون یا گاندی، سارتر یا گالیله... چیزی از زندگی نخواستم ... من فقط زنده ماندم.

به گذشته که فکر می کنم غمگین نمی شوم یا پشیمان ... کمکی برایم عجیب است که تمام انرژی اندکم تنها صرف یک چیز شد: زنده ماندن! کاری که به نظر می رسد آنهای دیگر به راحتی انجامش می دهند ... بی هیچ تلاشی!

2011-09-11T09:49:00.001-04:00

رسم و رسوم را نفی می کنیم...
سینه سپر می کنیم که زندگی مان از خود ماست که شروع می شود ...
بی داغ تجربه ای از گذشته.
و فراموش می کنیم که هر چیزی برای خودش رسم و رسومی دارد ...
حتی نفی کردن.

2011-09-09T22:39:00.003-04:00

یک نوشته که دوسال پیش همین امروز نوشته ام و پستش نکرده ام .. یام نمی اید چرا

گاهی فکر می کنم که باید دستم را دراز می کردم ... حتی اگر نه برای باز پس گرفتن دست تو ...نه ... شاید تنها به نشانه ای ...
باید دستم را دراز می کردم

نکردم. شانه بالا انداختم ... پشت کردم ... و دوری گزیدم.
از خودم. که با تو جا مانده بود.

***

همین است ... یکی در آخر شانه بالا می اندازد ... پشت می کند و می رود ... به زاری
و یکی می ماند ... به زاری ...
و من -همچنان که تو- می دانم که اگر آنکه رفت، می ماند ... آنکه ماند، می رفت.
داستان کسالت باری است.

****

می دانی ... دوست داشتن ... یعنی یکطور عاشقانه ای به یک چیزی دل بستن ... به یک جور استعداد ...یا حس ... نمی دانم ... به یک چیزی در وجود ادم ربط دارد دارد گمانم ...
یعنی شاید همان ۱۷-۱۶ سالگی هم وقتی به آدمها نگاه کنی می توانی با خودت بگویی: "این از اون عاشق پیشه هاست که اصلا عقل و منطق ندارد" .... و آن دیگری "هیچوقت خودش را و آنچه را که خودش می خواهد از یاد نمی برد."

اگر فرض هم کنم که فرضیه ی بالا درسته ... باز نمی توانم ناگفته بگذارم که در یک رابطه ی احساسی ماندن ... یکجور هنر است که تنها دل شیر داشتن و سر بی ترس داشتن جوابگویش نیست ... تجربه می خواهد ... هنری است ظریف که فراگرفتنش زمان می خواهد و صبر ... نه اینکه فقط عشق مثل یک نهال است که کوچک و شاداب و پر رنگ و رو از خاک سر بر می اورد و ما هی سالها از خودمان میپرسیم: "چی شد که من عاشق «این» شدم" ... و "کی بود -دقیقا کی بود- که من عاشقش شدم" ... و هیچوقت درست نمی دانیم .... و اینکه این نهال آب می‌خواهد و خاک خوب می‌خواهد و نور خورشید می‌خواهد و گاهی هرس باید بشود که بیشتر میوه بدهد و گاهی اید پایش بیل بخورد تا بهتر رشد کند ...
نه ... فقط این نیست ... برای اینکه باغبان خوبی بشوی و نهالک را برسانی به درخت تنومندی -که سالها بعد در غم و اندوه وانهادگی هر چه با تبر می افتی به جانش که از جا بکنی اش و خشکش کنی، نمی شود -که می تواند بشود ... باید باغبانی را فرا بگیری ...

***
من همیشه سختترین راه را رفته ام. همیشه فکر کرده ام : این راه نه ...این یکی هم نه... ان یکی هم نه ... من ان راه را می خواهم که راه خودم است ... و چشم و گوش بر یاد گرفتنی ها بسته ام و ... سبز انگشتی هم به دینا نیامده ام ... و صد تا صد تا نهال نشکفته در مسیر راه زندگی ام خشکیده اند.

2011-09-07T11:27:00.002-04:00

پشت سرم پر است از صداهایی که دوست داشتن برایشان به دست آوردن بود ...
در دستهایم چیزی نیست ... جز گاهی دستهای یوسف که راه می برمش ... تا رهایش کنم ... سر پیچی ... کمی جلوتر.
جلوی رویم ... یکجور عدم تعلق باز و پهناور .... مثل یک دشت ... که گمانم تا تهش خواهم رفت

من فکر می کنم که چیزی را که به دست نمی اید هنوز می شود دوست داشت ... وآنچه را که نمی شناسم ... که نمی دانم، دوست می گیرمش ...
با سبک دوست داشتن دست و پا شکسته ی خودم ... که برای تو جز آزردگی ب همراه نمی اورد ....تا زمانی نا محدود ... یکروز ... یکسال ... یک عمر.
و من همیشه درها و پنجره ها را باز می گذارم ... برای رفتن ... برای نفس کشیدن. وقتی آمدی .... از خاطر نبر.

2011-08-31T11:10:00.007-04:00

باور نکردنی است که ظرف ۴ روز این پسرک کوچولو (با نام راسکال) اینقدر بزرگ و بلا و وروجک شده است ... امروز صبح پیش از امدن به شرکت شیرش دادم ... نیم ساعتی هم روی پتویی که برایش پهن کردم بازی کرد.
حالا دیگر موهایش بلند شده و خوشگل شده و شیطون شده و از سر و کله ی من و یوسف بالا می رود. می خواهد خانه را کشف کند ولی نگاه های قمبل (که در شکار سنجاب و خوردن کله هاشان و باقی گذاشتن جنازه ها شان در وسط اتاق نشیمن برای من به عنوان هدیه، سابقه فراوان دارد) مرا می ترساند اینست که مجبورم همیشه مراقبش باشم.

راسکال بیش از هر چیزی از یاشار یوسف خوشش می اید و مرتب از او بالا می رود. یاشار «بِیبی» صدایش می کند و و با شعف با او بازی می کند . راسکال از سرنگ شیر می خورد و با چنان هیجانی محکم سرنگ را با دوست می گیرد و مِچ مِچ می خورد که دلم ضغف می رود.
حالا باید کم کم بردش تا در حیاط بازی کند و از درخت بالا رفتن یاد بگیرد.
برای من که از از کَله سحر تا بوق سگ سر کارم دیگر رسما استخدام یک «بیبی» سیتر لازم است.

نباید عکس جدیدش که از نزدیک و با زوم دوربین گرفته ام و برای مقایسه در کنار عکس روز اولش گذاشته ام کسی را گول بزند... هنوز از یک مشت به زحمت بزرگتر است. پسرک خوشگل.

...

2011-08-30T11:57:00.003-04:00

اینو حتما ببین ... بهترین فیلمی است که این اواخر دیده ام

Lust, Caution

یکی نیست بگه: "کی از تو ادوایس خواست "

2011-08-29T10:07:00.002-04:00

خُب سه تا گربه و یک پسر بچه کم نیستند ... یک نانخور دیگر هم اضافه شد. یک سنجاب کوچولوی دم بریده زیر شیروانی خانه ام زندگی می کند و از دیروز به دلیل نامعلومی بچه ی کوچکش را به دهان گرفته بود و از این حیاط به ان حیاط می برد ...
روز شنبه من در حیاط خانه باغبانی می کردم .. مرتب بچه را می آورد و نزدیک من روی زمین می گذاشت ... و بچه همینطور در هوای خنک تورنتو می لرزید و می لرزید.

دیروز بچه را باز جلوی پای من در حیاط روی زمین گذاشت و خودش لب نرده نشست. اینترنت را سرچ کردم و راجع به بچه سنجاب و نیازهایش خواندم و فهمیدم که بچه ی سنجاب را باید گرم نگاه داشت و شیر داد و ...

بچه را اوردم. رفتم از مغازه ی حیوانات شیر خشک خریدم. از داروخانه هم سرنگ مخصوص غذا دادن به بچه. از دیروز عصر هر چند ساعت یکبار بیدارش کرده ام و شیرش داده ام و خوابانده امش.
مادرش هم گمانم دنبال تهیه ی جاست. چندبار امد و سر زد و رفت.
سر همین یکروز گرم و نرم ماندن شیطون هم شده و از سر و کله ام بالا می رود.
پسرک حالا روی تختم خوابیده. لای یک پتو. گرم و نرم. سیر.

2011-08-25T10:27:00.003-04:00

یاشار یوسف

بخش اول اسم پسرکم از این داستان می آید که یکی از محبوترین داستانهای کودکی ام بود:

نصف شب گذشته بود. ماه داشت از پشت کوهها در می آمد. روی زمین هوا ایستاده بود ،‌ نفس نمی کشید. اما بالاترها نسیم ملایمی می وزید. سه تا کبوتر سفید توی نسیم پرواز می کردند و نرم نرم می رفتند ، می لغزیدند. زیر پایشان و بالشان شهر خوابیده بود در سایه روشن مهتاب. پر شکسته ی یکی از کبوترها را با نخ بسته بودند. پشت بعضی از ب...امها کسانی خوابیده بودند. بچه ای بیدار شد و به مادرش گفت: ننه ، کبوترها را نگاه کن. انگار راهشان را گم کرده اند.
مادرش در خواب شیرینی فرو رفته بود ، بیدار نشد. چشم بچه با حسرت دنبال کبوترها راه کشید و خودش همان جور ماند تا دوباره به خواب رفت.
ماه داشت بالا می آمد و سایه ها کوتاهتر می شد. حالا دیگر کبوترها از شهر خیلی دور شده بودند. کبوتر پر شکسته به کبوتر وسطی گفت: عروسک سخنگو ، جنگل ، خیلی دور است؟
کبوتر وسطی جواب داد: نه ، یاشار جان. وسط همان کوههایی است که ماه از پشتشان در آمد. نکند خسته شده باشی.
یاشار ، همان کبوتر پر شکسته ، گفت: نه ، عروسک سخنگو. من از پرواز کردن خوشم می آید. هر چقدر پرواز کنم خسته نمی شوم. تابستانها خواب می بینم سوار بادبادکم شده ام و می پرم.
کبوتر سومی گفت: من هم هر شب خواب می بینم پر گرفته ام پرواز می کنم.
کبوتر وسطی ، همان عروسک سخنگو، گفت: مثلا چه جور؟
کبوتر سومی گفت: یک شب خواب دیدم قوطی عسل را برداشته ام همه را خورده‌ام ، زن بابا بو برده دنبالم گذاشته. یک وردنه هم دستش بود. من هر چقدر زور می زدم بدوم ، نمی توانستم. پاهام سنگینی می کرد و عقب می رفت. کم مانده بود زن بابا به من برسد که یکهو من به هوا بلند شدم و شروع کردم به پرزدن و دور شدن و از این بام به آن بام رفتن. زن بابا از زیر داد می زد و دنبالم می کرد.
یاشار گفت: آخرش؟
اولدوز گفت: آخرش یکهو زن بابا دست دراز کرد و پام را گرفت و کشید پایین. من از ترسم جیغ زدم و از خواب پریدم. دیدم صبح شده و زن بابا نوک پام را گرفته تکانم می دهد که: بلند شو! آفتاب پهن شده ، تو هنوز خوابی.
یاشار و عروسک سخنگو خندیدند و گفتند: عجب خوابی!
بعد عروسک سخنگو گفت: آخر تو چه بدی به زن بابا کرده ای که حتی در خواب هم دست از سرت بر نمی دارد؟
اولدوز گفت: من چه می دانم. یک روزی به بابام می گفت که تا من توی خانه ام ، بابام او را دوست ندارد. بابام هم هی قسم می خورد که هر دوتامان را دوست دارد.
یاشار گفت: من می خواهم چند تا پشتک وارو بزنم.
عروسک گفت: هر سه تامان می زنیم.
آن شب چوپانهایی که در آن دور و برها بودند و به آسمان نگاه می کردند ، می دیدند سه تا کبوتر سفیدتر از شیر تو دل آسمان پر می زنند و پشتک وارو می زنند و حرف می زنند و راه می روند و هیچ هم خسته نمی شوند

و بخش دوم نامش از این شعر می اید که شهرام ناظری آنرا در شوشتری خوانده است و در سالهای نوجونی گوش کردن به ان دیوانه ام می گرد:
ا

باز شوق یوسفم دامن گرفت پیر ما را بوی پیراهن گرفت
ای دریغا نازک آرای تنش بوی خون می آیداز پیراهنش
ای برادرها خبر چون می برید؟ این سفر آن گرگ یوسف را درید؟
یوسف من پس چه شد پیراهنت؟ بر چه خاکی ریخت خون روشنت؟
بر زمین سرد خون گرم تو ریخت آن گرگ و نبودش شرم تو
تا نپنداری زیادت غافلم گریه می جوشد شب روز از دلم
داغ ماتم هاست بر جانم بسی در دلم پیوسته می گرید کسی
ای دریغا پاره دل جفت جان بی جوانی مانده جاویدان جوان
در بهار عمر ای سرو جوان ریختی چون برگ ریز ارغوان
ارغوانم ارغوانم لاله ام در غمت خون می چکد از ناله ام
آن شقایق رسته در دامان دشت گوش کن تا با تو گوید سرگذشت
نغمه نا خوانده را دادم به رود تا بخواند با جوانان این سرود
چشمه ای در کوه می جوشد منم کز درون سنگ بیرون می زنم
از نگاه آب تابیدم به گل وز رخ خود رنگ بخشیدم به گل
پر زدم از گل به خوناب شفق ناله گشتم در گلوی مرغ حق
پر شدم از خون بلبل لب به لب رفتم از جام شفق در کام شب
آذرخش از سینه من روشن است تندر توفنده فریاد من است
هر کجا مشتی گره شد مشت من زخمی از هر تازیانه پشت من
هر کجا فریاد آزادی منم! من در این فریادها دم می زنم

Listen here

گمانم اگر قرار بود بخش سومی برای اسمش انتخاب کنم می شد یک "ژان یُل"ی ... "چه گوارا"یی چیزی به آن اضافه می شد ... پسرکم شانس آورد.

2011-08-23T08:58:00.001-04:00

حافظ می گوید: «چو بید بر سر ایمان خویش می لرزم!»
راستش را بگوییم ... تمام آن سالها من بودم که چو بید بر سر ایمان تو می لرزیدم!

2011-08-21T14:17:00.008-04:00

خیلی وقت نداشتم ... شعر هم اصلا برای ترجمه آسان نبود ...
زیان شمس اصلا زبان آسانی برای ترجمه نیست
حالا می گذارمش اینجا تا باز که رویش کار کنم

آزادی
شمس لنگرودی

با خالكوب ستاره ها
بر تاريكی دست ها
عابران به سوی تو بال می زنند
می آيند
تا در حياط خانه تو
گل های پژمرده خود را بكارند
و تو از راهی می رسی
كه پريشانی دور می شود...
تو اينهمه نزديك بودی و اينهمه دور به نظر می رسيدی!
پس پلك هايمان بودی، و ديده نمی شدی!
درهايت را باز كن
ما ايستاده ايم
خيابان های تو ما را پيش می برد
ما می آئيم
تا جای واژه نارنج نارنج
و جای هوا هوا بنشانيم
و در شعری زنده شناور باشيم...
تو نخستين حرفی
كه نخستين برگ های بهاری به زبان می آرند
نخستين نانی
كه پس از جنگی شوم
از تنور دهكده ای خارج می شود
نخستين نامی
كه بر بچه زندگی می گذاريم...
در هايت را باز كن
ما می آئيم
با عكس جوانی تو
در جيب پاره مان
و هر چه كه نزديك تر می شويم
تو جوان تر و زيباتر می شوی
درهايت را باز كن
هر چه نشانه است در كف مان
خانه توست
ای آزادی

Freedom
By: Shams Langroudi

With tattoos of stars
On darkness of their Hand
Pedestrians wing toward you
They come
To plant their faded flowers
Inside your house’s backyard
And you arrive via that road
Off which sorrow goes away ...
You were so close and seemed so far away!
You were behind our eyelids, and would not be seen!
Open your doors
We have risen
Your streets take us forward
We come
To reinstate Tangelos for the word Tangelos
And air for air
To float inside a vivacious poem ...
Your are the first letter
Which the first spring leaves moot
The first bread
Which comes out of an oven in some village
After an ominous war
The first name
We choose for life’s newborn ...
Open in your
We advance
With pictures of you in your youth
In our torn out pockets
And the closer we get
You turn younger and prettier
Open your doors
Whatever sign on palms of our hands
It is your home
You, Freedom.

Translated by: Leilaye leili

صفحه ی ترجمه ی شعر من در فیسبوک

2011-08-19T11:04:00.006-04:00

سفر دو هفته ای قرار است باشد. از همان روز دوم-سوم شروع می کند به بهانه گرفتن. خوابش که می آید یا چیزی می خواهد و من به آن نه می گویم شروع می کند:‌«بابا! بابا! بابا!»

تلفن می زنم به پدرش. می گذارم روی اسپیکر. نمی خواهد با او حرف بزند. می خواهد گوشی همانجا کنارش باشد و صدای پدرش بیاید و او همانجا بازی کند.
می خواهم گوشی را ازش بگیرم. گوشی را به من نمی دهد. دور اتاق راه می رود با خودش حرف می زند و گوشی تلفن همانطوری دستش است بی اینکه در ان حرف بزند و یا به ان گوش کند.

به "آراز" می رسد گوشی را نشان می دهد و می گوید: «بابا!» ... با غرور.
هر روز.

***

هر بار که پدر "آراز" با او حرف می زند یا چیزی به دستش می دهد چهره ا ش گرفته می شودو فورا می گوید : «بابا!» و من مجبورم به پدرش زنگ بزنم که معمولا هم نیست و پیدایش نمی کنم. گریه می کند.
تشخیص آن سخت نیست که وقتی پدر "آراز" دور و برش هست گریه هایش طولانی ترند.

***

عروسکش می گوید:"‌آی لاو یو" و بوسه ای می فرستد.
ازش می خواهم: «بگو: آی لاو یو ماما!»
می گوید:‌«آی لاو یو بابا!»
من همان درخواست را تکرار می کنم. او با خنده و شیطنت فریاد می زند:‌ ‌«آی لاو یو بابا!» و موقع گفتن بابا صدایش را بالا می برد و می خندد. از حالا می داند چطوری با آن که دوستش دارد بازی کند.

***

وقت خواب است. شیرش می دهم (بله بله هنوز شیرش می دهم ... نوعی ارتباط داریم موقع شیر خوردنش که نمی توانم از ان بگذرم) زمزمه می کند:‌« آی لاو یو بابا! ... آی لاو یو ماما! ... آی لاو یو آب!»
دیوانه ی آب بازی است.
تمام دو هفته ی سفر، شبها توی بغلم می خوابد. تا صبح.

***

در طول روز تلفن گاه و بیگاه زنگ می زند. بابایش نیست. گریه گریه گریه: «بابا! بابا! بابا!»
ارتباطی که یکسال پیش ظرف چند روز به سادگی فراموش می شد ... امروز تبدیل شده است به یک دلبستگی عاشقانه. پسر کوچکم دارد بزرگ می شود.

***

برگشته ایم. تمام راه تکرار کرده است: ‌«آی لاو یو بابا!» و تا هواپیما بنشیند و بتوانیم از ان خارج شویم کمی هم برایش ناآرامی کرده است.
پدرش شیداوار دورش می چرخد.
خوشحال است اما محل پدرش نمی گذارد. به من می چسبد. می داند چطور تاوان پس بگیرد. می داند چطور دستش را یکباره رو نکند. می داند چفدر خواستنی است.
و این همه به صورتی غریزی در او هست.
بعد از این سفر ... بعد از دو هفته با هم بودن ... بیشتر دوستش دارم.
اگر بیشتر اصلا معنا داشته باشد در دوست داشتن.
ندارد. می دانم.

2011-07-20T10:06:00.002-04:00

به خودش می گوید "یایا".
می گوید: «یایایِ مامان.»
می گوید: «یایایِ بابا.»
شیر می خورد (هنوز شیرش می دهم ... نتوانسته ام خودم را از شیر دادنش بگیرم)
می گوید: «یایایِ مامان بابا»

و می دود و تلفن را می آورد و با لحنی تحکم آمیز می گوید: «بابا!»
می گویم: «حالا بابا می اید.»
کمی بعد صدای در می آید از جا می پرد و جیغی می کشد و تکرار می کند: «بابا! بابا!»

و به پدرش با لحنی آرام و مهرآمیز و خوشامدگویانه می گوید: «بابا.»

مکالماتمان با ترکیب مکرر "ب-ا" و "ی-ا" و "م-ا" شکل ی گیرند ... و عجیب است که همین کافی ست.

بعد با هم اب هویج و لبو می گیرند و می خورند و کشتی می گیرند.

دیرتر که می شود می گوید: ‌«بای بای بابا!»
می خندیم. پدرش می گوید:‌ «یعنی من بروم؟»
دست مرا می گیرد و به طرف اتاق خواب می برد که شیرش بدهم و بخوابانمش.
با لحنی آرام اما محکم می گوید: «بای بای بابا!»

دست مرا محکم می گیرد که می دانم به معنی آن است که: «تو بمان.»
از پشت پنجره با پدرش که می رود بای بای می کند و برایش بوسه می فرستد.

می میرم برایش. هر روز بیشتر از دیروز.

2011-07-16T22:12:00.003-04:00

دور مانده ایم از هم.
روزها نتوانستند و ماه ها نتوانستند و سالها هم نتوانستند و شهرها و کشورها و قاره ها نتوانستند چیزها را در میان ما تغییر دهند ... تغییر شکل شاید اما در ماهیت ... نه.
حالا اما صدایت دیگر فقط اندوهگین است. خشمگین نمی شویم و نیازمند نمی شویم و تندخو نمی شویم و حتی سرخورده هم نمی شویم... بعد از سرخوردگی ای به وسعت سالها.
حالا صدایت فقط اندوهگین است.

من ... اندوهگین نیستم شاید ... با یوسف و کار و روزها که به سرعت برق می گذرند .... نه من اندوهگین نیستم اما آنچه که بینمان گذشته است مثل بالهای پروانه ای در دلم بال بال می زند. هنوز.

2011-07-15T15:26:00.001-04:00

یکجورهایی یک چیزی مثل آنتی ویروس درم ایجاد شده است ... بعد از سالیان سال مبتلا بودن به تو ... یک چیزی مثل انتی-تو.

دلم برایت تنگ می شود و در میانه ی این روزمره گی که به آن دچارم و رفتن از کار به یوسف و از یوسف به کار یادت می افتم ... و رنگ لحظه تغییر می کند ... و احساساتی می شوم و خیالباف می شوم ... بعد دلتنگ می شوم ... و دلتنگی تبدیل می شود به نوعی بد عنقی ... به یوسف کم توجهی می کنم ... یا وقتی از سر شرارات در خانه خرابکاری می کند سرش داد می زنم ... بعد می نشینم و در آغوشش می گیرم و تکانش می دهم و برایش شعر می خوانم و می فهمم که تو باز آمده ای و من باز بیمارم.

حالا اما یکباره، یکباره و بدون تلاشی در نیمه های شب از خواب می پرم و همه ی آنچه که در آن سال کذایی آخر بینمان رفت مثل یک وزنه ی سنگین رویم می افتد ... به پهلو می چرخم ... برای چند لحظه ای انگار توان کشیدنش را ندارم -هه! بعد از این همه سال- و بعد همه چیز تغییر می کند. بدون اینکه من تلاش کنم و یا به چیزی چنگ بیاندازم.

شانه بالا می اندازم ... در نیمه های شب ... و همانطور که مراقبم تا یوسف را که همچنان روی تخت کنار خودم می خوابانمش بیدار نکنم ... آن حس گنگ خواستنت را دیگر در خودم پیدا نمی کنم. . همه گذشته مان انگار مانند سیلابی از روی من گذشته و همه ی خوابها و خیالها را با خودشان برده است.

می خوابم. راحت.

یکجورهایی یک چیزی مثل آنتی ویروس درم ایجاد شده است ... بعد از سالیان سال مبتلا بودن به تو ... یک چیزی مثل انتی-تو.

2011-07-07T15:12:00.002-04:00

من باز عاشق می شوم
تو باز دلگیر
و من خیال می کردم از این بیشتر نمی شد که دلگیر شد
آنقدر که تو هستی

من باز عاشق می شوم
و نمی بینمت تا کنار دیوار با بازوهایم محاصره ات کنم
و راست در چشمهایت نگاه کنم و بگویم که این همه
اگر نه خواسته ی تو که بایسته ی آنچه هست که در میان ما گذشته است

قرارمان این بود که عاشق بمانیم
من هستم.
.همچنان

تو دلگیری
همیشه

2011-06-20T11:42:00.006-04:00

می گذرد
برای لحظه ای
به من نگاه می کند
به مهر
می گذرد

من
ناگهان زیبا می شوم

2011-06-19T09:12:00.010-04:00

Sleeping with Clouds

There is sun
There is Sea
There is Sand

I walk on the Sand
I take a dip in the sea
I Lie down under the sun

Man is walking past me
He turns back
He looks at me

in the fracture of a moment
There is an instant sense of love in his eyes.
Suddenly,
I am beautiful.

On the Sandy beach
Man Turns around
He walks away

On the quiet sandy shore
I lie down under the sun
with a taste of love

2011-06-13T10:13:00.004-04:00

یاد گرفته ام که می شود چیزی را که می تواند شیرین ترین های زندگی باشد با سخت گیری ها تبدیلش کرد به فرساینده ترین.
چیزهایی مثل عشق به تو ... و یا حتی مادر بودن

2011-06-11T19:56:00.001-04:00

برای ۳ روز با بچه ها امده ایم اوتاوا. سه تا مرد و سه تا زن و سه تا بجه.
سفر رفتن اساسا یک مفهوم دیگر دارد با یوسف ... و با این زوجها و بچه ها.
مامان شدن کار آسانی نیست. حتی در ۴۳ سالگی.
یاشار با جانا که یکسالی ازخودش کوچکتر است عجیب جور شده است.
اوقات خوشی دارند. من هم.
...
عیالوارم حسابی. برای همین سه روز یکنفر را باید بسپرم که باغچه را اب بدهد. یک نفر را اجیر کنم که گربه ها را غذا بدهد. ماهی ها و گیاهان داخل خانه را به امان خودشان گذاشتم. تنها و عیالوارم. بی انکه بدانم.

2011-06-08T13:40:00.001-04:00

پدر سوخته ای است. در روزهای هفته،‌صبح ها می برمش خانه ی پدرش پیاده اش می کنم و می روم. پدرش می گوید که تمام روز "ماما! ماما!" می کند.
غروبها که از سر کار می رسم معمولا با هم می نشینیم و چیزی می خوریم. دیگر می خواهد برود. هی با پدرش بای بای می کند که یعنی من دارم می روم و مرا به طرف در هل می دهد که برویم خانه.

آخر هفته ها پیش من است تا ساعتی که پدرش می آید می بردش پیاده روی یا زمین بازی یا دوچرخه سواری. از صبح که بیدار می شود "بابا!بابا!" می کند. چندین بار گوشی تلفن را می آورد و می دهد دستم و می گوید بابا و من مجبور می شوم با پدرش زنگ بزنم و بگذارم که صدایش را بشنود.

صدای ماشین پدرش که می آید ذوق می کشد و می دود و بالا و پایین می پرد. و بلافاصله می چرخد و با من بای بای می کند که یعنی من رفتم.

تجربه ی جالبی است. بزرگ کردن بچه در دو خانه به صورت همزمان.

2011-06-06T16:41:00.000-04:00

جوان بودم. بیست ساله. سخت عاشق.
به نادیا می گفتم: «من تضمین نمی دهم!»
و او هم جوان بود. بیست و پنج ساله. و عذاب می کشید. سخت.
آنچه ضمانت نداشت اما من و بودن و نبودنم و ازادی ام نبود. عشقمان بود. آنچه ضمانتی ندارد احساسات آدمی است. آنچه می ماند ازادی است.
حس خوبی دارماینروزها. حسی شبیه به ازادی.

2011-06-04T13:22:00.002-04:00

خیس باران شده ایم. تا می رسیم خانه لباس های خودم و یوسف را در می آورم. تنش را خشک می کنم و شلواری پایش می کنم. به شلوار اشاره می کند. می گویم: "شلوار". دوباره اشاره می کند. می گویم: "شلوار یوسف". به پای من اشاره می کند. می گویم که مامان شلوار ندارد.

می دود و کشوی میانی دراور سه کشویی اتاق خواب من را باز می کند و شلوار خانه ی سفیدم را در می آورد و می دود طرف من و اشاره می کند که: بپوش!

عجیب. می داند که شلوارها در کدام کشو هستند ... با اینکه هیچوقت موقعی که لباس ها را تا می کنم و در کشو می گذارم ندیده ام که دور و برم بپلکد.
دقت یک پسر بچه ی دو ساله می تواند باور نکردنی باشد.
یکجورهایی عاشقانه است.

2011-06-01T22:58:00.004-04:00

می گوید: "بابا بای بای!"
اولین بار است آن را کامل می گوید. جیغ می زنیم و می خندیم و دنبال هم می کنیم.

می گویم: "بگو ماما بای بای!"
کمی فکر می کند. می گوید: "ماما مای مای!"

عجیب است و زیبا. ذهن دست نخورده ی این پسر کوچولو. همه ی "ب" ها را با "م" عوض می کند نه فقط آن را که من می خواهم.

2011-05-31T10:41:00.009-04:00

صبح زود از خواب بلند می شوم. می خواهم با دوچرخه بروم شرکت.
یواشکی از اتاق بیرون می روم . چند لحظه بعد تلو تلوخوران و خواب آلود در حالی که چشمانش را می مالد دم در آشپزخانه ظاهر می شود:‌«بابا؟»
می گویم که ‌بله و می رویم خانه ی بابا .
چشمش به ماهیتابه می افتد و جلو می دود: «اهوم بوهوم»
می گویم که نمی شود: «دیرم شده مامان! به بابا بگو برایت تخم مرغ بپزد.»
چشمش می افتد به قیمبیلی و دنبالش می کند و فریاد می زند: «بابا. آبا!»
هنوز نمی دانم این یعنی چی.

***

تا دوچرخه را بالای ماشین بگذارم در محوطه ی جلوی خانه بازی می کند. چشمش به یک خرخاکی کوچولو می خورد و فریاد می زند: «ماما!»
می گویم که بله این جوجو است مواطبش باش.
می نشیند و روی خرخاکی خم می شود و چندین بار سرش فریاد می زند: «بابا.آبا!»

با خوشحالی دوچرخه را نشان می دهد و می گوید:‌«بابا!»
می گویم که ‌بله و بابایش هم دوچرخه دارد.
و اضافه می کنم که او هم تریلرش را دارد و با باباجانش خواهند رفت دوچرخه سواری.
تا نگویم آرام نمی گیرد.
بیرون را نشان می دهد. بغلش می کنم. با بوسه لهش می کنم. می گویم که نمی توانم ببرمش بیرون: «بابا می بردت جان دلم. مامان باید برود سر کار!»

در ماشین را باز می کنم. خودش به زحمت از صندلی اش که خیلی هم بلند است بالا می رود. می نشیند و خرگوشش را بغل می کند و پتویش را روی پایش می کشد. می گوید: «ماما!» می گویم که بله مامان هم پتو دارد و داخل خانه است. می گوید:‌«بابا!» می گویم که بله پدرش هم پتو دارد. آرام می گیرد. شاید با اطمینان اینکه هر سه مان پتو داریم و می توانیم وقتی سردمان شد رویمان بکشیم.

وقتی در خانه ی پدرش پیاده اش می کنم. از دور برایم ماچ می فرستد و با چهره ای آرام و مهر آمیز بای بای می کند. اشکم را در می آورد. هر روز.

2011-05-30T13:12:00.002-04:00

راست بگو نهان مکن پشت به عاشقان نکن
این دل پاره پاره را دیدن توست چاره ام

2011-05-20T13:18:00.002-04:00

در زبان یوسف باران آب است و آ ب هویج آب است و شیر آب است و آب آب است ...
صدایش مرتب -با زیباترین لهجه ی ممکن- به گوش می رسد: آب!

2011-05-19T13:18:00.010-04:00

تنهایی
دری است

می بندمش
بر هر آنچه در دیگرسو.

2011-05-18T09:34:00.004-04:00

که هم‌همه را کنار بگذاری ... و هم‌همه کنار بگذاردت.
و آرام بگیری.

آرام.
و تو نیستی که ببینی که شد.
و شدم.
یکجورهایی پیش از اینم بی حاصلی بوده است و غوغا برای هیچ .
و یکجورهایی پس از آنت همه حاصلم تخمی است که تو کاشتی جان دلم.
من حالا تو را میوه می دهم.

2011-05-17T11:24:00.001-04:00

آلبوم عکسهای پروفایل فیسبوکم شده مملو از جسد
پریروز كيانوش آسا و اشكان سهرابي
دیروز فرزاد کمانگر
امروز برادران فاتحی
فردا؟

2011-05-16T11:59:00.007-04:00

این از ان حرفهای شاعرانه و عارفانه و مثلا و اینها نیست ... اما یوسف است که مرا تربیت می کند و نه من یوسف را. که سر ساعت بروم خانه. که سر ساعت بخوابم. که تلویزیون کمتر نگاه کنم. که مرتبتر باشم. که در حیاط خانه گل بکارم. که به گربه ها بهتر برسم ... و آب هویج بگیرم و پروتئین بخورم.

این یوسف است که مرا روی پاهایم نگاه می دارد.
دلم تنگ می شود برای بی خیالی و بی حسی و بیهودگی و تنهایی مطلق سالهای گذشته ... این یکی دیگر اما سر شوخی ندارد ... هست ... آمده است که بماند ... و من نمی توانم از زیر مسئولیتش شانه خالی کنم ... رحمی هم ندارد ... می خواهد. می گیرد.

گاهی از پدرش می خواهم و می اید و می گیرد و می بردش پیش خودش ... و یکباره همه چیز عین همیشه ی گذشته می شود ... ساکت.
و من در تمام مدتی که نیست عین یک جنازه لَخت، روی مبل می افتم ... نه دوچرخه سواری می روم و نه هایکینگ ... نه کامپیوتر نه تلفن نه غذا و نه هیچ چیز ... از خالی لذت می برم.

نزدیک آمدنش بلند می شوم ... خودم را و خانه را آماده می کنم.
به خودم می گویم: "وقتی برود کالج!"
و به انتظار روزگاری می مانم که خانه ام از تهاجم این موجود مهربان و شلوغ و پر سر و صدای خوشگل -که غروبها آنقدر بازی در می آورد که موقع خواباندنش در کنارش به خواب می روم و صبح زودها مرا به زور از تختم بیرون می کشد و مرتب می خواهد برود بیرون و در کوچه ها راه برود و در پارکها سرسره بازی کند - رها شود ... و من برگردم و همان آدم بیقرار و خسته و تنها و بیهوده ای بشوم که یک عمر بودم.

من هیچیک از مسئولیتهای از پیش تعریف شده ی اجتماعی را قبول نکردم ... نه خواهر کسی بودن و نه دختر کسی بودن و نه همسر کسی بودن، هیچیک برایم مفهومی نداشت ... شاید فقط دوستی مفهومی نردیک بود... که آنهم در تورنتو برایم مفهومش را از دست داد ... اما این یکی هست.
مامان بودن کار سختی است. هر چقدر هم که آن را به شکل و شمایل مطلوب خودم و بر اساس آنچه که خودم می خواهم و بی توجه به مناسبات مقبول جامعه انجام می دهم.

صدایش مرتب در خانه به گوش می رسد: "ماما!"
پسرک دارد مرا به همان شکلی که می خواهد تربیت می کند.

2011-05-11T09:12:00.001-04:00

باز هم خوابت را دیدم ...
باز هم در خواب تا سروکله ات پیدا شد -یعنی نامت به گوشم خورد و حس کردم که آنجا هستی که من هستم - همه ی چیزها معنایشان را از دست دادند.
باز هم در خواب جانم برایت در می رفت.

***

اگر دو قاره و سه اقیانوس فاصله نداشتیم ،جانم...

2011-05-11T09:07:00.002-04:00

آی ی ی ی ملت ...
من از آدمها می ترسم ....

***
"..." نخواند.

2011-05-10T11:36:00.001-04:00

اگر ما در آدمهایی که دوستشان داریم، آن چیزی را می بینیم که در خودمان ...
و اگر آدمهایی که ما را دوست می گیرند، در ما آن چیزی را می بینند که در خودشان ...
من خیلی وضعم خرابه!

2011-05-09T09:43:00.001-04:00

دیروز فیلم "Funny Gril" "بابارا استرایسند" را دیدم ... و باز هم این زن دلم را برد ....فیلم "The Way We Were" هم همین خصوصیت را داشت ...من فیلم را با حساسیت و توجه عاشقانه به "رابرت ردفورد" شروع کردم ... و یک دل نه صد دل عاشق استرایسند شدم ... اینجا هم. جالب این که من نه صدای استرایسند را دوست دارم و نه سبک خواندنش را... خودش را. یک پارچه استعداد است ... و روح.

2011-05-05T08:34:00.004-04:00

دیگر از اینکه مخاطبت نیستم غمگین نمی شوم. زمان گفتگو برایم گدشته است.

2011-04-30T22:11:00.002-04:00

بابا می گوید: یوسف .. یوسف ... صدای رد روستر را در بیاور! می خندد: اواولی اوواوو
صدای دانکی: یعععااااا یععععاااا
صدای بلک شیپ: بع ع ع ع ع
و همینطور یک به یک با هم ادامه می دهند.
دلم ضعف می رود.
می گویم: ماچ بده! لپش را جلو می آورد. می گویم: لب! بوسه ی نرمی روی لب به من می دهد.

می میرم برایش.

2011-04-20T17:57:00.002-04:00

هر بار که یوسف را در آسایش خانه ام در تورنتو حمام می کنم ... خشکش می کنم و لباس می پوشانمش ... هر بار که برایش یک بشقاب توت فرنگی تازه می گذارم و او با لذت می خورد ... هر بار که در کمد در انتخاب بین این شلوارش با ان دیگری برای لحظه ای تامل می کنم ... هر بار که شکلات می خورد و چشمانش از لذت می درخشد ... به زنانی فکر می کنم که به علت جنگ آواره اند .. به زنان فلسطینی ... به زنی در شهری از لیبی که نه غذایی دارد برای بجه هایش ... نه هیچ چیز دیگری ... و می دانم-حالا دیگر می دانم- که از اینکه نمی تواند به کودکش چیزهایی به این سادگی را بدهد چقدر در عذاب است ... و گریه می کنم. هر روز.
جهانی ساخته ایم ... لبریز از رنج مادران ... مادران زندانی ها ... مادران سربازانی که در گل و لای سنگرها می خوابند ... مادران گرسنگان و رانده شدگان و بیماران ایدز ... مادران جسدهای سوراخ سوراخ در سرزمینهای مواد مخدر و فحشا ...
جهانی ساخته ایم مملو از اندوه.
اینروزها از همیشه غمیگنترم ... وقتی که با یوسف شادترین لحظات را می گذرانیم.

2011-04-18T08:56:00.004-04:00

خیلی خوشگل شده است -می دانم ... حکایت سوسکه است و دیوار و مامانش-
پدرش دوستش ندارد ... پرستشش می کند ... بی آنکه بداند روزی چند بار تکرار می کند: چطور شد که اینطوری شدی؟
و اینرا با چنان عشقی می گوید که دل آدم آب می شود.
مجموعه ی زیبایی هستند ... پدر و پسر.
اوقاتی که در کنارم هستند ... آرامترم.

2011-03-28T10:45:00.006-04:00

who? ...
when? ...
where? ...

me?
with whom? to whom? for whom?

I cant believe it.
It sounds so stupid now.
Now.

Now that I am here.

2011-03-23T15:02:00.001-04:00

نه
سراب نبود
كه هرچه فاصله‌ها را طي مي‌كردم
دورتر رود
به چشمم چشمه‌اي بود
كه چون مي‌رسيدم
دست از من مي‌شست

شهاب مقربیــــــن

2011-03-22T10:12:00.002-04:00

.
پدر!
من یوسفم
تو از برابر چاهم گذشتی
و صدای هواپیما نگذاشت که صدایم را بشنوی.

برادران تنی
پیرهنم را در موزه حراج کرده‌اند
و برای فروش کتاب‌هائی
درباره‌ی من
به سفر می‌روند.

شمس لنگرودی
از كتاب "صبح آفتابي تان به خير گرگ برفي"

2011-03-21T10:04:00.005-04:00

{موقعیت} شنبه عصر به وقت تورنتو ... چند ساعتی مانده به سال تحویل ... مبتلا به آنفولانزای سخت
{نورپردازی} پرده ها کشیده ... اتاق نیمه تاریک
{جزییات} روی مبل دراز کشیده ام ... سه تا گربه دو رو بر پلاس هستند

باز عید رسید ... باز من هفت سین را چیدم ... پسرک پیش باباجانش است ... و داریوش دارد راجع به کوچه ی بن بستی می خواند که به هیچ جا پیوسته نیست و لابد همین است که من نمی توانم راه بازگشت به آن را پیدا کنم.
ایرانیان نیو ییر ساکز! آلویز!

2011-03-18T13:30:00.003-04:00

.
هفت سین امسال
را تو برمی چینی.
با دستهایت سرد و سیاه

سپاه ... سرکوب ...
سلول انفرادی ...سرها بر دارها ...
سیاه جامه بر تن ها ... سکوت ...
...ستم.

ما اما هفت سین خودمان را می چینیم. سبز

2011-03-08T13:28:00.001-05:00

Is it strange that " I never feel like a woman!" ???
As, I do not feel my sxuality as any issue in the life I manage!!
It never has.

I feel like me, Like Leila!! and it does not matter what is in my panties!
It is not even being a human ... no name there is ... it is just being.
I feel it.

2011-03-04T16:16:00.001-05:00

نشد ننویسم!!

می دانی ... یک کمی زمان لازم است ... کمی ... گاهی چند ماه ... گاهی جندسال ... تا بدانم و بپدیرم و حتی دوست بدارم که چرا راهمان از هم جداست.
همیشه اما می رسید به همینجا. نه تنها پذیرش آنچه اتفاق افتاده است ... بین من و تو ... که دوست داشتنش.

2011-02-13T19:01:00.002-05:00

۲۵ بهمن

در روزهای سبز تهران، از تورنتو بیشتر از معمول بیزارم. از بودن در تورنتو.
یکجوری همیشه آنجایی که باید باشم ... آن وقتی که باید باشم نیستم. دلم در تهران می تپد. همیشه.

2011-02-10T10:29:00.003-05:00

ماشین به طور وحشتناکی صدا می دهد. صدای عجیبی مثل نعره کشیدن یک جانور ترسناک. برای من که روزی ۹۰ کیلومتر تنها برای کارم رانندگی می کنم این اصلا نشانه ی خوبی نیست. می برمش برای تعمیر.

تصمیم می گیرم با مترو و اتوبوس بروم سرکار. من عاشق وسایل حمل و نقل عمومی هستم. هیچ احتیاجی به کتاب و مجله و جدول و اینحرفها نیست. زیرزیرکی می روم توی نخ ملت.

نزدیکهای دانشگاه تورنتو دو دختر، یکی سمت چپم و دریگری سمت راستم چشمم را می گیرند (بله بله من هیز هستم .. سیم کشی ام اینطوری بوده ... و می میرم برای دخترهای خوشگل) سمت راستی در معیارهای معمول خوشگل است. قدش نسبتا بلند است، موهای بلوند صاف و لبهای درشت خط کشیده و عینکی با شیشه های بزرگ، شلواری مشکی که خوب باسنش را قاب کرفته است، کت طوسی کمرنگ خوشگلی پویده است که بالای خط شلوار می ایستد. لاغر نیست ... اما همه چیزیش به جاست. کمی درشت و استخواندار. خوش اخلاق و اجتماعی است و با مرد کوری که سگ خوشگلی دارد به فتگو می ایستد و بلند بلند محوطه ی اطراف خودش را سرگرم می کند.

سمت چپی،‌دختر خیلی جوانی است -۲۲ شاید- که موهای بسیار بسیار بلند عجیبی دارد، پرپیچ و خم و وخشی. تل غجیبی به سرش زده و همه ی مپها را با یکجور خشونت به سمت عقب کشیده است و موها در پشت سرش تا کمرش پیچ پیچ می خورند. شلوار قهوه ای رنگ گشادی پوشیده که انگار از پزده ی کهنه ای دوخته شده است و همین الان است که پاره شود و یک جفت پوتین زشت و خشن پلاستیکی مردانه که شلوارش از سر زانو در ان سرازیر می شود. کت مشمایی سیاه نیمداری روی همه ی این مجموعه را پوشانده. اخموست و ساکت. حالش انگار ار همه ی انگه که دور و برش می گذرد به هم می خورد.

من بلند می شوم تا جایم را به خانم بچه داری بدهم که نمی شیند. باز می نشینم سرجایم و از قیافه ی بچه خوبهای خودم هرهر زیرزیرکی می خندم. دخترک چنان نگاهی به من می اندازد که انگار سوسکی پهلویش نشسته است.

در ایستگاه اصلی دانشگاه، سنت جورج،‌هر دو پیاده می شوند.
عجیب دلم می خواهد دنبالش بروم. دنبال دخترک دست چپی. فکر می کنم چرا من بچه ی کوچولویی دارم که برای همه چیزش چشم انتظار من است و ۴۲ سالم است و نمی توانم همینجا، در همین لحظه بیفتم دنبال این دخترک که ابنقدر چشمم را گرفته است؟

با شرارات می خندم. افکاری که از سرم می گذرند را نمی نویسم ... نه برای اینکه ازشان شرمنده ام ... نه برای اینکه از آنها بیزارم ... شاید تنها به این دلیل که حقیقی هستند. می دانم که در سالهای قبل، پیش از آمدن یاشار یوسف،‌زندگی را زیادی سخت گرفتم و باور کرده بودم به هزار ادا و اوصل مسخره برای هر چیزی ... از جمله برای همین. برای چزی که نمی دانم چطور باید اینجا نوشتش. و شاید تنها برای اینکه خودم را راحت کنم به آن می گویم: دختر بازی.

2011-02-09T10:42:00.004-05:00

نو همه ی وسعت یک رابطه را تغییر می دهی به یک بازی موش و گربه. قایم می شوی ... و چشم می گذاری ... و منتظر می شوی دنبالت بیاییند و پیدایت کنند.
و تو آنقدر درگیر بازی میشوی که آنرا باور می کنی.
تو از یاد می بری که تو آنرا شروع کرده ای و تنها تو هستی که می توانی آنرا به پایان ببری.

قایم شدنت تبدیل می شود به پناه گرفتن و پنهان شدن ... و چشم گذاشتنت می شود یک جور تب آلود و مضطرب کشیک کشیدن برای پیدا کردن موقعیت فرار.

تو زخم می خوری، از وانهادگی ... پنهان می شوی و فرار می کنی و می روی.
و تو از خودت می پرسی که چطور دیگری می توانسته اینقدر نامهربان باشد و اینقدر بی حس ... و چطور به سادگی از تو گذشته است. و تو به همه ی آنچه گذشته است شک می کنی.
و تو در احساسات خودت تردید می کنی ... و در هر آنچه که تو را راه می برد. و درد، آغاز می شود.

و تو ناگهان حس تازه ای از رهایی در خود پیدا می کنی. و تو از اینکه از این همه طوفان گذشته ای -سالم- نفسی به راحتی می کشی. ارام می شوی ... باز ... و در خود فرو می روی. تا ماجرای بعدی.

***

من، خسته ام ... سالهاست که خسته ام . از طلب غیر ممکن. از شنا کردن خلاف جریان رودخانه ای که به فاضلاب می ریزد.
من خسته ام و دیگر هیچ چیز نمی تواند مرا از آنچه که هستم، آنچه که ‌شده ام در بیاورد و مشت و مالشم دهد و نرمم کند و تازه ام کند و چیزی بکندم خواستنی و خواستار.

من بی حوصله ام. رهایت می کنم در همان ابتدای این بازی که دیگر نمی فهمم چرا اتفاق می افتد. فکر می کنم:"‌چقدر تازه... چقدرجوان!"
و فکر می کنم به زیبایی این همه.
و می روم.

2011-02-05T18:51:00.002-05:00

دغدغه های یک آدم یه لا قبای تنهای بی کس و کار که حالا پسرکی دارد ... که خوشبختانه، بر خلاف تمام پیش بینی ها و خواست ها و ناخواستهای دوران پارینه مادری، پدری دارد بی نظیر که با حضور یکپارچه اش در مراقبت از بچک و با بردباری و قبول مسئولیت کم نظیرش به مادر خانم این فرصت را داده است تا از این زمان بهره ای ببرد ناگفتنی:

۱- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Personality
۲- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Adventure
۳-باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Excercise
۴-باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Responsibility
۵-باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Habit
۶- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Shelter
۷- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک philosophy
۸- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک drama
9- باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک identity
۱۰-باید مراقب بود تا مادری تبدیل نشود به یک Achievement

گمانم باید آنرا همان طور که هست قبول کرد ... Love, in its basic meaning.

2011-01-30T20:56:00.001-05:00

می گوید: من از عشق گذشتم، برای آنکه می خواستم همه ی آن چیزهایی را که دیگران دارند در زندگی ام داشته باشم ... با این کار آن یک چیزی را از دست دادم، که همه ی آن دیگران می خواهند داشته باشند.

Picture:BY "A1one A.K.A. Tanha"

2011-01-28T15:02:00.004-05:00

۸ بهمن ۱۳۷۷

۱۲ سال پیش امروز ... برای همیشه از تو جدا ماندم.

۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...
۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲
سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...۱۲ سال ...

2011-01-27T09:41:00.001-05:00

مدتهاست دیگر به تو و احساساتت اهمیت نمی دهم.
تو آرامی اما خوشحال؟ ... نه. خوشحال نیستی.
فکر می کنم: «این چیزی است که خودش خواست.»
فکر می کنم که: «چرا به آن فکر می کنی؟!»
من از این احساس گناه که همزادم میشود، وقتی که چیزها را دوست ندارم و دوست نمی گیرم بیزار می شوم.
و من از خودم بیزار می شوم.

به احساس گناهم پشت می کنم.
من پذیرفته ام که تو مرتبا در حال وانمود کردن حسی هستی که نداری. چرا؟ نمی دانم. تاکی؟ نمی دانم. این دیگر ناراحتم نمی کند و حتی دیگر برایم اهمیت ندارد.
فکر می کنم:‌ این مشکل من نیست.
حس گنگ و ریشه داری در من چنگ می زند ... آن من می داند که تو از این همه در رنج بوده ای هرچند در سماجتی احمقانه بر انکار آن.

ترحم انگیز یا احمقانه؟
نمی دانم.
این مشکل من بود ... برای مدتی ...
حالا؟
مدتهاست دیگر به تو و احساساتت اهمیت نمی دهم.