با نشستن توي كلاسهاي تحصيلات اكادميك اينروزها انقلابي از كسي در نمي ايد
... راديو و روزنامه را باز مي كني ... اين همه دكتر و دكترا ... اين همه رساله و تز ... دريغ از ذره اي انقلاب ...
وضعيت موجود... دليل وضعيت موجود ... تحكيم وضعيت موجود
توجيه وضعيت موجود
و خوب حتي عشق به وضعيت موجود
از اين تينك تنك مشخص الوجوه
به اون موسسه ي كورپورت فاند شده
به اوووون رسانه ي معين الحال

نمي دانم جگر شان را در مياورند
يا تخمهاشان را مي كشن!
البته مخلص همه ي محصلين اكادميك!

يكي توييت كرده بود:
انتخابات حالا نه  The lesser of two evil
كه
The bigger of two assholes است
و هيچيك نماينده ي من نيستند!

به چالش كشيدن روايت جاري هيچوقت كار اساني نيست. در غرب هم.

و دلتنگي هاي تو
مي شوند دلشكستگي هاي من

از وقتي دنيا را از دريچه ي تجربه ي شخصي مي بينم و نقد مي كنم چيزها اسانتر شده اند.
ديگر حكم كلي اي وجود ندارد
به تجريه ي من، سانفرانسيكو زيباست
به برداشت من، كنگره ي امريكا فاكد اپ است
به نظر من وطن مثل بيماري لاعلاج مادرزادي با ادم است

من در مقابل هيج نيرويي جواب گو نيستم. در مقابل هيچ برداشتي ...
زندگي هست كه به من داده شده است
و منم كه بلاك به بلاك مي سازمش
انطور كه مي بينمش.

می دونی مشکل چیه؟ 
نه اینکه ادمها دوستت ندارن .. یا حتی بیزارن ازت
اینکه خُب به حساب  و کتاب شان نمی خوری و به حساب و کتاب نمی اورنت هم مهم نیست
اینکه دلشو ندان بگن نمی فهمن
یا نمی خورن
و یا خوب خوششون نمی آد
و راشون را بکشن برن

اینکه لاجرم  تو را  يك طوري حلت مي كنن براي خودشون
 یه طوری روی اندازه های شناخته شده ... آ-چهار یا آ-سه
كوچيكت مي كنن
گوشه هاتو مي زنن
كه بتونن تات كنن بذارن تو جيبشون
و فك كنن "اين همين بود"
و بتونن بگذرن
 
و نافهمي ها  می شن درك و بزرگ انديشي

بين من و جنون
چقدر فاصله است؟
اين اصرار تو در در هم شكستن من عاقبت خوشي ندارد.
گاهي فكر مي كنم كه خوب است كه ديگر چيزي نمانده است كه بشكند...
كه بشكني.

درس های من به یاشار - درس امروز: سکسیسم

 تحسین کردن - و رای دادن به- هیلاری کلینتون به خاطر اینکه "زن" است و اینچنین در صحنه ی سیاست می تازد
درست با اندازه ی  کوچک شمردن - و رای ندادن به- هیلاری کلینتون به خاطر اینکه "زن" است و اینچنین در صحنه ی سیاست می تازد .. ابلهانه ... سکسیست ... و نشانه ی عدم اعتماد باطنی به توانمندی برابر زنان و مردان است.

پشت ديوار سالها زندكي مي كنم. اخرين اجر ... و من ازاد خواهم شد. صبر مي كنم. به سختي. از نفس افتاده.
صبر مي كنم ...
چند سال؟
هفت سالكي ياشار يوسف را جشن گرفتيم.
تولدت مبارك جوجكم.

Life is like a maze
And at each turn
A completely new path opens up
And you think: oh that was it!
Till the next one.

در رومانس، انقلابي و در انقلابي گري، رومانتيست. زن در اينه

اینروزها یکدفعه انگار پیر شده ام یکباره عکسهایم انگار عکسهای ادم دیگری اند به شدت چاق شده ام ... همیشه کمی خسته ام ... و عکسها زنی را نشان می دهند ... پا به سن گذاشته ... با ظاهری کما بیش شکسته. این من را غمگین می کند. انگار یکباره باز دری پشت سرم بسته می شود ... و دهلیزی تازه ... و زنی باز متولد می شود. هر چند ارتباط من با دنیای خارج هرگز از دریچه ی زنانگی و زیبایی نبوده است ... و عشق هرگز مجالی به من نمی داد ... با این همه این مرا اندوهگین میکند که با دختر جوان شرور و سرکش خداحافظی کنم ... و به این زن آرام بپیوندم که هستم ... که دوستش بگیرم. دوستش بدارم. .